28-letnia pacjentka choruje na padaczkę od 16. roku życia. Występują u niej nagłe, krótkotrwałe szarpnięcia mięśni kończyn górnych, które pojawiają się zwykle rano po przebudzeniu. Ponadto sporadycznie nad ranem dochodzi u niej do uogólnionych napadów toniczno-klonicznych trwających kilka minut. W badaniu EEG stwierdza się uogólnione wyładowania iglicy z falą wolną 4-6 Hz. Aktualnie stosuje walproinian sodu, który skutecznie „kontroluje” napady. W przeszłości pacjentka miała ciężką reakcję skórną na lek, objawiającą się pęcherzami i złuszczaniem naskórka. W ciągu najbliższego roku planuje ciążę. Wskaż najlepsze postępowanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychU pacjentki z młodzieńczą padaczką miokloniczną planującej ciążę i z wywiadem ciężkiej reakcji skórnej lewetyracetam bywa bezpieczniejszą alternatywą dla walproinianu niż lamotrygina czy karbamazepina.
Pełne wyjaśnienie ›
Planowanie ciąży wymaga zamiany kwasu walproinowego na lek o niższym potencjale teratogennym, jednak przebyta ciężka reakcja skórna typu zespołu Stevensa-Johnsona lub martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka eliminuje leki o wysokim ryzyku takich reakcji, czyli lamotryginę i karbamazepinę. Lewetyracetam jest skuteczny w młodzieńczej padaczce mioklonicznej, ma stosunkowo niski potencjał teratogenny i nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ciężkich reakcji skórnych, dlatego jest najlepszym wyborem w opisanej sytuacji.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neurologii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-22