PES · Onkologia kliniczna · jesień 2022 · pytanie 68

1. Au chorych przed menopauzą z większym ryzykiem nawrotu raka piersi należy rozważyć skojarzenie analogu LHRH z 5-letnią hormonoterapią opartą na tamoksyfenie lub eksemestanie co prowadzi do wydłużenia czasu wolnego od choroby (DFS) w porównaniu do wyłącznej terapii tamoksyfenem.
2. B10-letnia hormonoterapia (tamoksyfen 5 lat - IA 5 lat) w porównaniu z leczeniem 5-letnim wydłuża DFS pozostając jednak bez wpływu na OS (korzyść dotyczy głównie chorych z zajętymi węzłami chłonnymi czy chorych po menopauzie).
3. Cu chorych przed menopauzą hormonoterapia uzupelniająca powinna opierać się na kojarzeniu tamoksyfenu z analogiem LHRH.
4. Dinhibitory aromatazy stanowić powinny pierwszy wybór w przypadku hormonoterapii uzupełniającej u chorych po menopauzie, gdyż w porównaniu do tamoksyfenu umoźliwiają wydłużenie DFS oraz wykazują możliwy wpływ na OS.
5. Eu chorych z nadwagą i otyłością wykazano przewagę hormonoterapii uzupełniającej opartej na inhibitorach aromatazy - najlepszą opcją w tej grupie chorych wydaje się być zastosowanie letrozolu gdyż jego skuteczność nie zmniejsza się wraz ze wzrostem BMI.

Źródło pytania: CEM (via NIL, nil.org.pl, ZIP 2023-04), OCR; dziedzina Onkologia kliniczna, sesja jesień 2022, nr 68. Treść i klucz przytoczone dosłownie. CEM zastrzega, że mogą być nieaktualne względem bieżącej wiedzy medycznej.