PEStka

PES · Onkologia kliniczna · jesień 2025 · pytanie 114

114 / 120

Obecność de novo mutacji T790M EGFR u chorego na gruczołowego raka płuca:

  1. jest wskazaniem do leczenia skojarzonego IKT EGFR III generacji z immunoterapią;
  2. wymaga potwierdzenia w niezależnie pobranym materiale genetycznym izolowanym z komórek krwi obwodowej;
  3. wymaga dalszej diagnostyki, jeśli zakres częstości allelicznej wariantu wynosi 35-60%;
  4. w razie potwierdzenia bezwzględnie wskazane jest rozpoczęcie diagnostyki kaskadowej;
  5. nie zmienia postępowania klinicznego ze względu na potwierdzoną aktywność ozymertynibu wobec komórek nowotworowych z mutacją T790M EGFR.
Prawidłowa odpowiedź to:
Pokaż Klucz bez odpowiadania
Klucz CEME
Poprawnych w CEM0%

Dlaczego E

AI · niezweryfikowane

Mutacja T790M EGFR stwierdzona przed jakimkolwiek leczeniem IKT (de novo) w dużej części przypadków nie jest zmianą somatyczną, lecz germinalną — dziedziczoną autosomalnie dominująco predyspozycją do raka płuca. Wariant germinalny jest obecny w każdej komórce, więc w materiale z guza jego częstość alleliczna (VAF) oscyluje wokół 50%; przedział 35–60% jest sygnałem alarmowym wymagającym weryfikacji (pkt 3). Potwierdzenie wykonuje się w DNA konstytucjonalnym, czyli z leukocytów krwi obwodowej, pobranych niezależnie od materiału guza (pkt 2). Po potwierdzeniu wariantu germinalnego obowiązuje poradnictwo genetyczne i testowanie kaskadowe krewnych I stopnia, bo nosiciele (zwłaszcza niepalący) mają wysokie ryzyko gruczolakoraka płuca i są kandydatami do nadzoru TK (pkt 4). Takie postępowanie wynika z rekomendacji ESMO Precision Medicine Working Group dotyczących analizy germinalnej wyników sekwencjonowania guza.

Pełne wyjaśnienie
Dlaczego nie
AZawiera pkt 1: nie ma wskazań do kojarzenia IKT EGFR III generacji z immunoterapią — w badaniu TATTON ozymertynib z durwalumabem dawał śródmiąższową chorobę płuc u ok. 1/3 chorych, a anty-PD-(L)1 w raku z mutacją EGFR są nieskuteczne; pomija też pkt 3 i 4.
BPkt 5 jest fałszywy: wykrycie T790M de novo zmienia postępowanie (diagnostyka germinalna, poradnictwo, testy kaskadowe), a aktywność ozymertynibu wobec T790M nie znosi obowiązku wyjaśnienia pochodzenia wariantu; dodatkowo IKT I/II generacji byłyby nieskuteczne.
CZawiera fałszywy pkt 1 (skojarzenie z immunoterapią) i pomija pkt 3, czyli kluczową przesłankę — VAF bliski 50% jako sygnał wariantu germinalnego.
DPomija pkt 3; tymczasem właśnie częstość alleliczna 35–60% jest kryterium, które nakazuje pogłębić diagnostykę w kierunku wariantu konstytucjonalnego.
Perła

T790M przed leczeniem IKT z VAF około 50% = podejrzenie wariantu germinalnego: potwierdź w DNA z krwi, skieruj do poradni genetycznej i przebadaj krewnych.

Źródła · wytyczne do 2023

Mandelker D i wsp. Germline-focussed analysis of tumour-only sequencing: recommendations from the ESMO Precision Medicine Working Group. Ann Oncol 2019;30:1221-1231, 2019, rekomendacje dot. genów predyspozycji i wskazań do badania germinalnego (VAF, typ wariantu) · PTOK: Nowotwory płuca i opłucnej oraz śródpiersia — zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego (Krzakowski M i wsp.), Onkologia w Praktyce Klinicznej — Edukacja, 2022, diagnostyka molekularna NDRP — mutacje EGFR · Hendriks LE i wsp. Oncogene-addicted metastatic NSCLC: ESMO Clinical Practice Guideline. Ann Oncol 2023;34:339-357, 2023, sekcja EGFR — brak roli immunoterapii, ozymertynib i T790M · Onkologia kliniczna t. 2 (Via Medica), rozdział Nowotwory płuca, 2023, leczenie chorych z mutacją EGFR

Draft: claude-fable-5 2026-08-21

Źródło pytania: CEM, cem.edu.pl/pytcem, pobrano 2026-08-21; dziedzina Onkologia kliniczna, sesja jesień 2025, nr 114. Treść i klucz przytoczone dosłownie. CEM zastrzega, że mogą być nieaktualne względem bieżącej wiedzy medycznej.

Następne pytanie