PES · Onkologia kliniczna · wiosna 2021 · pytanie 97

1. Au większości chorych zalecane jest stosowanie sekwencyjnej monoterapii, zaś schematy wielolekowe zarezerwowane powinny być w przypadku wystąpienia kryzy narządowej.
2. Bstosowanie chemioterapii do progresji choroby (leczenie ciągłe) wpływa na wydłużenie przeżycia wolnego od progresji choroby i przeżycia całkowitego.
3. Coptymalnym leczeniem po wystąpieniu progresji podczas leczenia trastuzumabem w 1. linii lub nawrotu w okresie 6 miesięcy od zakończenia leczenia jest T-DM1, gdyż jak wykazano w badaniu fazy III zastosowanie T-DM1, W stosunku do lapatynibu z kapecytabiną, prowadziło do wydłużenia mPFS i mOS (odpowiednio 3 i 4 miesiące).
4. Dlapatynib w skojarzeniu z kapecytabiną u chorych wcześniej leczonych antracyklinami, taksoidami oraz trastuzumabem wydłuża medianę czasu przeżycia do progresji o około 4 miesiące w porównaniu do monoterapii kapecytabiną, bez wpływu na całkowity czas przeżycia.
5. Eskojarzenie antracyklin i taksanów umożliwia zwiększenie odsetka uzyskiwanych odpowiedzi oraz wydłużenie czasu przeżycia do progresji kosztem dużego ryzyka wystąpienia neutropenii i zakażeń w przebiegu terapii.

Źródło pytania: CEM (via NIL, nil.org.pl, ZIP 2023-04), OCR; dziedzina Onkologia kliniczna, sesja wiosna 2021, nr 97. Treść i klucz przytoczone dosłownie. CEM zastrzega, że mogą być nieaktualne względem bieżącej wiedzy medycznej.