Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące ostrego uszkodzenia ścięgna Achillesa:
- uszkodzenia ścięgnistego aparatu wyprostnego stawu kolanowego są częstsze niż uszkodzenie ścięgna Achillesa;
- najczęściej występują w grupie wiekowej pomiędzy 50. a 60. r.ż.;
- u chorych z ostrym uszkodzeniem ścięgna Achillesa ryzyko uszkodzenia po stronie przeciwnej jest wielokrotnie większe;
- rozpoznanie uszkodzenia opiera się na palpacyjnym stwierdzeniu ubytku w przebiegu ścięgna i niemożności wspięcia się na palcach;
- do uszkodzenia najczęściej dochodzi w wyniku urazu bezpośredniego gdy ścięgno jest napięte.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychZerwanie ścięgna Achillesa dotyka najczęściej mężczyzn w wieku 30-50 lat w mechanizmie pośrednim (nagłe zerwanie przy napięciu), a ubytek i brak wspięcia na palce to klasyczne objawy.
Pełne wyjaśnienie ›
Stwierdzenia 1, 2 i 5 są fałszywe. Uszkodzenie ścięgna Achillesa jest znacznie częstsze niż uszkodzenia aparatu wyprostnego kolana u osób aktywnych w średnim wieku; szczyt zachorowań przypada na 30-50 rok życia, a do urazu dochodzi zazwyczaj w mechanizmie pośrednim (nagłe odbicie), a nie bezpośrednim.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu, CMKP
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09