Podczas wykonywania próby Romberga w zaburzeniach równowagi pochodzenia ośrodkowego:
- chory pada do tyłu;
- chory pada na uszkodzony błędnik;
- zamknięcie oczu nasila objawy;
- sposób ustawienia głowy nie wpływa na wynik próby;
- zamknięcie oczu bez wpływu na nasilenie objawów.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychOśrodkowa niestabilność w Rombergu "nie dba" o to, czy oczy są otwarte, czy zamknięte — inaczej niż obwodowa, która wyraźnie pogarsza się w ciemności.
Pełne wyjaśnienie ›
W zaburzeniach równowagi pochodzenia ośrodkowego chory w próbie Romberga typowo pada do tyłu (1), ustawienie głowy nie zmienia wyniku próby (4), a zamknięcie oczu nie nasila istotnie zaburzeń (5) — w odróżnieniu od patologii obwodowej, ośrodkowa niestabilność nie zależy tak silnie od kompensacji wzrokowej.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie otorynolaryngologii — badanie kliniczne równowagi (CMKP), 2014, próba Romberga w zaburzeniach ośrodkowych i obwodowych
Draft: claude-sonnet 2026-09-29