Próba Stengera oraz jej modyfikacje są wykorzystywane w diagnostyce trudnych przypadków audiologicznych. Wskaż prawdziwe stwierdzenia:
- próba Stengera znajduje zastosowanie w przypadku podejrzenia jednostronnego niedosłuchu nieorganicznego;
- test Fit jest zalecany u pacjentów z podejrzeniem obustronnego, organicznego niedosłuchu odbiorczego;
- próba Stengera opiera się na percepcji dźwięków o tej samej częstotliwości i intensywności podanych jednocześnie do obu uszu;
- w badaniach opartych na zasadzie Stengera dodatni wynik wskazuje na brak reakcji na bodziec słyszany przez ucho lepsze;
- modyfikacje próby Stengera nie mają zastosowania w praktyce klinicznej.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychStenger wykorzystuje prostą zasadę: mózg 'słyszy' głośniejszy ton — jeśli udawany gorszy słuch nie reaguje tam, gdzie powinien, to sygnał symulacji.
Pełne wyjaśnienie ›
Próba Stengera znajduje zastosowanie przy podejrzeniu jednostronnego niedosłuchu nieorganicznego; opiera się na jednoczesnej prezentacji tonów o tej samej częstotliwości i intensywności do obu uszu (percepcja dominuje w uchu lepszym); dodatni wynik świadczy o braku reakcji pacjenta na bodziec, który — gdyby deklarowany niedosłuch był prawdziwy — powinien być słyszalny wyłącznie uchem lepszym, co ujawnia symulację.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie otorynolaryngologii, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-29