Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaburzeń połykania:
- przyczyną dysfagii nadprzełykowej w ok. 20% są zaburzenia nerwowo-mięśniowe, natomiast w 80% zmiany strukturalne;
- dysfagia górna, czyli nadprzełykowa dotyczy zaburzeń I i/lub II fazy połykania;
- dysfagia przełykowa w ok. 85% przypadków jest związana z zaburzeniami strukturalnymi, natomiast w ok. 15% z upośledzeniem motorycznym;
- dysfagia przełykowa w ok. 15% przypadków jest związana z zaburzeniami strukturalnymi, natomiast w ok. 85% z upośledzeniem motorycznym;
- przyczyną dysfagii nadprzełykowej w ok. 80% są zaburzenia nerwowo-mięśniowe, natomiast w 20% zmiany strukturalne.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychDysfagia przełykowa to głównie sprawa strukturalna, a nadprzełykowa — głównie nerwowo-mięśniowa; łatwo je pomylić, bo proporcje są niemal lustrzane.
Pełne wyjaśnienie ›
Prawdziwe są stwierdzenia 2, 3 i 5: dysfagia górna (nadprzełykowa) dotyczy zaburzeń I i/lub II fazy połykania, dysfagia przełykowa w ok. 85% wynika z przyczyn strukturalnych (a tylko w ok. 15% z zaburzeń motorycznych), natomiast w dysfagii nadprzełykowej dominują (ok. 80%) przyczyny nerwowo-mięśniowe, a zmiany strukturalne odpowiadają za ok. 20% przypadków.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie otorynolaryngologii, CMKP — zaburzenia połykania, dysfagia górna i przełykowa
Draft: claude-sonnet 2026-09-29