Zespół Ehlersa-Danlosa (Ehlers-Danlos syndrome, EDS) to heterogenna grupa wieloukładowej dziedzicznej dysfunkcji tkanki łącznej. Cechami klinicznymi są nadmierna elastyczność skóry, nadmierna ruchomość stawów i zwiększona kruchość tkanek. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tej choroby:
- jest prawdopodobnie najczęstszą, choć najsłabiej rozpoznaną chorobą tkanki łącznej;
- u niemowląt rzadko obserwuje się stopę końsko‐szpotawą oraz skrzywienie kręgosłupa;
- dziedziczenie EDS sprzężone z chromosomem X występuje najczęściej;
- niedosłuch nie jest typowym objawem EDS;
- do tej pory zidentyfikowano niewiele defektów w białkach kolagenowych (i związanych z nimi enzymach) tworzących różne postaci EDS.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychEDS to najczęstsza choroba tkanki łącznej, o której nikt nie myśli - dominują w niej skóra i stawy, nie ucho.
Pełne wyjaśnienie ›
Zespół Ehlersa-Danlosa jest prawdopodobnie najczęstszą, choć najsłabiej rozpoznawaną, dziedziczną chorobą tkanki łącznej (stwierdzenie 1), a niedosłuch nie jest typowym, definiującym objawem tej choroby - jej obraz kliniczny dominują nadmierna elastyczność skóry, nadmierna ruchomość stawów i kruchość tkanek (stwierdzenie 4).
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie otorynolaryngologii, CMKP - zespół Ehlersa-Danlosa, dziedziczne choroby tkanki łącznej
Draft: claude-sonnet 2026-09-29