Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące procedury biopsji węzła wartowniczego w leczeniu raka sromu:
- biopsja węzła wartowniczego znajduje zastosowanie u pacjentek z pierwotnym, jednoogniskowym rakiem sromu, w przypadkach, kiedy rozmiary guza nie przekraczają 2-4 cm;
- jest rekomendowana w przypadku występowania zmian lokalizujących się pośrodkowo;
- brak klinicznych i radiologicznych podejrzeń obecności przerzutów w węzłach chłonnych stanowi wskazanie do odstąpienia od procedury biopsji węzła chłonnego wartowniczego;
- preferowanymi metodami mapowania układu chłonnego jest technika izotopowa np. z wykorzystaniem Tc-99, lub metoda, w której łączy się izotopowe znakowanie węzłów chłonnych z metodą barwnikową;
- zalecane jest stosowanie wyłącznie metody barwnikowej ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia odczynu popromiennego w przypadku metody izotopowej.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychBrak klinicznego i radiologicznego podejrzenia przerzutów węzłowych jest wskazaniem do wykonania biopsji węzła wartowniczego, a nie do odstąpienia od niej.
Pełne wyjaśnienie ›
Procedura biopsji węzła wartowniczego w raku sromu ma zastosowanie u pacjentek z pierwotnym, jednoogniskowym nowotworem o wymiarach nieprzekraczających zwykle 2-4 cm, a preferowanymi metodami mapowania układu chłonnego są technika izotopowa lub metoda łącząca znakowanie izotopowe z barwnikową.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie położnictwa i ginekologii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-24