Do Izby przyjęć został przywieziony ze szkoły siedmioletni chłopiec (uczeń klasy pierwszej szkoły podstawowej) pod opieką matki. Bezpośredni powód wezwania Karetki Pogotowia do szkoły: chłopiec impulsywnie przewrócił ławkę i próbował uciec przez okno na parterze z klasy podczas lekcji j. polskiego. Z wywiadu wiadomo, że już w przedszkolu wychowawczyni skarżyła się na zachowanie chłopca. Aktualnie w opinii ze szkoły zawarte są następujące informacje: chodzi po klasie, przeszkadza w zajęciach, często reaguje niewspółmiernie do bodźca, trudno mu poczekać na swoją kolej, ma kłopoty ze skupieniem uwagi, unika wysiłku umysłowego, reaguje na polecenia i zazwyczaj koryguje swoje zachowanie. Dąży do kontaktu z rówieśnikami i chętnie się z nimi bawi, aczkolwiek okresowo dochodzi do konfliktów. Wywiad wczesnodziecięcy bez odchyleń. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem wg kryteriów ICD-10 jest:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychChłopiec, który słucha poleceń i chce się bawić z kolegami, to raczej ADHD niż bunt.
Pełne wyjaśnienie ›
Opisany siedmioletni chłopiec — impulsywny, z trudnością czekający na swoją kolej, z problemami koncentracji, unikający wysiłku umysłowego, ale reagujący na polecenia, korygujący zachowanie i dążący do kontaktów z rówieśnikami — odpowiada obrazowi zaburzeń aktywności i uwagi (ADHD), nie zaburzeniu opozycyjno-buntowniczemu, któremu przeczy właśnie zdolność do korekty zachowania na polecenie i dobre, choć czasem konfliktowe, relacje rówieśnicze.
Dlaczego nieWHO — ICD-10, F90 zaburzenia hiperkinetyczne, 1992, różnicowanie zaburzeń aktywności i uwagi z zaburzeniem opozycyjno-buntowniczym
Draft: claude-sonnet 2026-10-06