Niespełna 10-letnia pacjentka, bez wcześniejszej historii leczenia psychiatrycznego została przyjęta na oddział psychiatryczny z powodu zaburzeń pamięci, które wystąpiły po urazie głowy odniesionym w wyniku upadku w szkolnej szatni, przebiegającego z krótkotrwałą utratą przytomności. Dziewczynkę odnaleziono nieprzytomną przez rówieśniczkę. Bezpośrednio przed hospitalizacją psychiatryczną pacjentka była przez 6 dni hospitalizowana na oddziale pediatrycznym, gdzie w toku diagnostyki nie stwierdzono zmian organicznych (tomografia komputerowa bez odchyleń, zapis EEG prawidłowy). Z relacji matki wynika, że w okresie poprzedzającym zdarzenie dziecko doświadczało trudności szkolnych i powtarzających się niepowodzeń edukacyjnych. W dniu wystąpienia zaburzeń pamięci nauczyciel odebrał pacjentce pracę klasową, podejrzewając niesamodzielną pracę, zwracając uwagę na jej zachowanie polegające na cichym mówieniu do siebie oraz częstym rozglądaniu się. Konsekwencją tego incydentu miała być również utrata możliwości udziału w zaplanowanej wycieczce szkolnej, czego pacjentka była świadoma. Po odzyskaniu przytomności dziewczynka nie rozpoznawała matki ani brata oraz zgłaszała poczucie obcości otoczenia, wypowiadając stwierdzenia sugerujące brak identyfikacji z miejscem zamieszkania. W badaniu stanu psychicznego przy przyjęciu na oddział psychiatryczny była przytomna, w pełni zorientowana auto- i allopsychicznie, z wyrównanym nastrojem i napędem psychoruchowym, afektem adekwatnym i żywym. Nie stwierdzono objawów psychotycznych ani myśli samobójczych. Pacjentka podtrzymywała zgłaszane trudności w rozpoznawaniu członków rodziny oraz miejsca zamieszkania. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem wg kryteriów ICD-10 jest:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychPrawidłowe TK i EEG plus upokarzający stresor i nagła 'niepamięć' bliskich — to amnezja dysocjacyjna, nie organiczna.
Pełne wyjaśnienie ›
Obraz kliniczny (utrata rozpoznawania bliskich, poczucie obcości otoczenia, powstałe w bezpośrednim następstwie upokarzającego stresora psychospołecznego, przy prawidłowych wynikach TK i EEG) jest typowy dla amnezji dysocjacyjnej, w której utrata pamięci ma charakter psychogenny, a nie organiczny.
Dlaczego nieICD-10 — Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych, 1992, kryteria amnezji dysocjacyjnej F44.0
Draft: claude-sonnet 2026-10-06