Do kolejnego psychiatry zgłaszają się rodzice wraz z 8-letnim Jankiem. Janek ma problem z moczeniem nocnym. Rodzice twierdzą, że problem występuje od 6 miesięcy. U chłopca nie występują oznaki złego stanu zdrowia. Lekarz psychiatra, który badał dziecko poprzednio wykluczył somatyczne przyczyny zaburzeń i udzielił rodzicom wskazówki, że nie powinni karać Janka za moczenie, ponieważ jest to objaw mimowolny. Rodzice uważają jednak, że Janek moczy się umyślnie, aby zrobić im na złość. Wyrażają nadzieję na otrzymanie właściwej porady. W tej sytuacji psychiatra powinien:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychGdy rodzice karzą dziecko za mimowolne moczenie, mimo wyjaśnienia, warto pomyśleć o ryzyku maltretowania, nie o powtarzaniu badań.
Pełne wyjaśnienie ›
Przekonanie rodziców, że dziecko moczy się umyślnie "na złość", mimo wcześniejszego wykluczenia przyczyn somatycznych i wyjaśnienia, że objaw jest mimowolny, jest sygnałem nieprawidłowego, potencjalnie karzącego podejścia do dziecka - psychiatra powinien rozważyć ryzyko maltretowania dziecka w rodzinie.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży, CMKP, moczenie nocne - postępowanie psychiatryczne i ryzyko maltretowania
Draft: claude-sonnet 2026-10-06