Największe ryzyko wystąpienia zaburzeń elektrolitowych, a zwłaszcza hiponatremii, w leczeniu depresji występuje przy zastosowaniu:
- SSRI;
- SNRI;
- mirtazapiny;
- bupropionu;
- moklobemidu.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Uwagi zgłoszone na stronie CEM: Uwaga 1: Pytanie jest w swojej istocie źle sformułowane i nie da się odpowiedzieć na nie prawidłowo. W swoich wykładach przykładowo prof. Siwek pisał że ryzyko po SSRI i klomipraminie jest bardzo wysokie a np o moklobemidzie i mirtazapinie wysokie. Skąd w takim razie wiadomo jak szeroką grupę leków autor miał na myśli (tylko te najwyższe czy też te wysokie)?
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychLeki o silnym działaniu serotoninergicznym - SSRI, SNRI, mirtazapina i moklobemid - niosą największe ryzyko hiponatremii polekowej.
Pełne wyjaśnienie ›
Największe ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiponatremii związanej z zespołem nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, obserwuje się przy stosowaniu leków serotoninergicznych - SSRI, SNRI, mirtazapiny oraz moklobemidu - podczas gdy bupropion, działający głównie na układ dopaminergiczno-noradrenergiczny, wiąże się z tym ryzykiem w znacznie mniejszym stopniu.
Dlaczego nieStandardy leczenia farmakologicznego niektórych zaburzeń psychicznych, 2022, red. M. Jarema
Draft: claude-sonnet 2026-09-17