30-letnia pacjentka, pracująca na kierowniczym stanowisku w międzynarodowej korporacji zgłosiła się do Poradni Zdrowia Psychicznego z powodu trudności w kontroli ilości spożywanego jedzenia oraz narastającego poczucia winy i wstydu związanego z jedzeniem. Pacjentka opisuje nawracające od około roku epizody objadania się, podczas których spożywa bardzo duże ilości jedzenia w krótkim czasie, czując jednocześnie utratę kontroli nad tym zachowaniem. Pacjentka wiąże występowanie objawów z silnym stresem w pracy. Epizody objadania się występują około 6 razy w tygodniu. Pacjentka obawia się, że utyje. Epizodom towarzyszą zachowania kompensacyjne tj. wymioty, stosowanie środków przeczyszczających. BMI =26 kg/m². Najbardziej prawdopodobną diagnozą u tej pacjentki jest:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychObecność regularnych zachowań kompensacyjnych różnicuje bulimię psychiczną od zespołu kompulsywnego jedzenia.
Pełne wyjaśnienie ›
Obecność powtarzających się epizodów objadania się z towarzyszącymi regularnymi zachowaniami kompensacyjnymi, takimi jak wymioty i środki przeczyszczające, wskazuje na rozpoznanie bulimii psychicznej, a nie zespołu kompulsywnego jedzenia, w którym zachowania kompensacyjne nie występują; częstość zachowań kompensacyjnych wynosząca około 6 razy w tygodniu odpowiada, zgodnie z kryteriami nasilenia DSM-5, postaci o nasileniu umiarkowanym.
Dlaczego nieDSM-5-TR — Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Text Revision, 2022, American Psychiatric Association
Draft: claude-sonnet 2026-09-17