Wskaż główne cechy, które powinien zawierać trening oporowy i rozciągający u pacjentów poddawanych II etapowi rehabilitacji kardiologicznej po dekompensacji niewydolności serca:
- początkowo intensywność treningu nie powinna być większa niż 30% 1-RM (one repetition maximum - wielkość obciążenia, z jakim pacjent jest w stanie wykonać jedno powtórzenie), 5-10 powtórzeń;
- początkowo planuje się 2-3 sesje treningu tygodniowo;
- w przypadku dobrej tolerancji wysiłku fizycznego można obciążenia zwiększyć do 40-60% 1-RM, 8-15 powtórzeń, 2-3 sesje w tygodniu, z 1 cyklem na sesję;
- obciążenia ustala się takie same dla każdego pacjenta z 5-osobowej grupy, złożonej z osób jednorodnych pod względem płci i wieku;
- początkowo intensywność treningu nie powinna być większa niż 70 -80% 1-RM, 15-20 powtórzeń.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychPo dekompensacji niewydolności serca trening oporowy zaczyna się od małych obciążeń i zwiększa je stopniowo.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje punkty 1, 2 i 3: początkowo intensywność nie większa niż 30% 1-RM, 2-3 sesje tygodniowo, a przy dobrej tolerancji zwiększenie obciążeń do 40-60% 1-RM. Są to łagodne obciążenia właściwe dla treningu po dekompensacji niewydolności serca.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie rehabilitacji medycznej, CMKP, trening oporowy w II etapie rehabilitacji kardiologicznej
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-20