PES · Transplantologia kliniczna

Sesja wiosna 2023

120 pytań CEM z testu PES z transplantologii klinicznej (sesja wiosna 2023) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 25 z 25 zdających (100 %).

1
Wirusy stanowią jedną z częstszych przyczyn powikłań infekcyjnych u biorców przeszczepu. Zakażenie adenowirusami u biorców przeszczepów zarówno narządowych jak i komórek macierzystych może wywołać:
2
Wirusy stanowią jedną z częstszych przyczyn powikłań infekcyjnych u biorców przeszczepu. Zakażenie sapowirusem u biorców przeszczepów zarówno narządowych jak i komórek macierzystych może wywołać:
3
Wirusy stanowią jedną z częstszych przyczyn powikłań infekcyjnych u biorców przeszczepu. Szczepienia przeciw grypie stanowią najlepszy sposób zapobiegania tej infekcji. Skuteczność wytworzenia się odpowiedzi u biorców przeszczepu zależy od natężenia immunosupresji i niedoboru limfocytów. Najmniejszy wpływ na stopień uodpornienia spośród leków immunosupresyjnych wykazuje:
4
U pacjentek po transplantacji nerek możliwe jest zajście w ciążę i urodzenie zdrowego noworodka. Jednak nawet gdy zaplanowana jest ciąża u biorczyń ze stabilną funkcją graftu i bez istotnych schorzeń nie można liczyć, że nie wystąpią w czasie ciąży powikłania. Najczęściej występującym powikłaniem jest:
5
Małżeństwo młodych pacjentów po transplantacji nerek planuje mieć dziecko. Oboje mają stabilną funkcję nerek - kreatynina kobiety 1.01 mg/dl, u mężczyzny 1.15 mg/dl. W moczu bez białka. Oboje są leczeni schematem trójlekowym: Takrolimus + Mykofenolan mofetilu i Prednizon. W leczeniu immunosupresyjnym należy:
6
Po urodzeniu dziecka pacjentka po transplantacji nerki może karmić dziecko naturalnie jeśli w leczeniu immunosupresyjnym przyjmuje:
7
Według najnowszych (z 2021 roku) zaleceń KDIGO u pacjentów po transplantacji nerki powinniśmy dążyć do wartości ciśnienia tętniczego poniżej:
8
Rak z komórek Merkela jest jednym z najbardziej agresywnych nowotworów skóry spotykanych u pacjentów po transplantacji. Główne czynniki ryzyka są wymienione poniżej. Wyjątkiem jest:
9
U pacjentki 2 lata po transplantacji nerki z nawracającymi od roku (praktycznie 1 raz miesiącu) nasilonymi infekcjami wirusem opryszczki zwykłej (HSV) należy zastosować długotrwałe przez lata leczenie :
10
Pacjenci dializowani otrzymują w czasie zabiegów hemodializy heparynę, a dodatkowo część z nich także doustne leki przeciwkrzepliwe. Mimo tego, w tej grupie chorych, występują przypadki wczesnej zakrzepicy przeszczepu nerki. Przyczyną tego zjawiska jest:
11
Tymoglobulina, stosowana w indukcji immunosupresji lub w leczeniu steroidopornego odrzucania jest wytwarzana poprzez uczulenie:
12
Najczęstszą przyczyną odległej utraty przeszczepu nerki jest:
13
Komórki T gamma delta są zaangażowane w proces tolerancji immunologicznej. Ich populacja zwiększa się po przebyciu pierwotnego zakażenia CMV. Efektem tego jest:
14
Nadciśnienie wrotno-płucne z ciśnieniem w tętnicy płucnej 35 mm Hg jest:
15
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące płynów do przechowywania nerek: 1) do przechowywania nerek w prostej hipotermii stosuje się płyn o składzie płynu wewnątrzkomórkowego; 2) do przechowywania nerek w prostej hipotermii stosuje się płyn o składzie płynu zewnątrzkomórkowego; 3) do przechowywania nerek metodą ciągłej perfuzji stosuje się płyn o składzie płynu wewnątrzkomórkowego; 4) do przechowywania nerek metodą ciągłej perfuzji stosuje się płyn o składzie płynu zewnątrzkomórkowego. Prawidłowa odpowiedź to:
16
Największe ryzyko nawrotu nowotworu leczonego w okresie przedtransplantacyjnym dotyczy:
17
Lekiem immunosupresyjnym jednoznacznie przeciwwskazanym w ciąży jest:
18
Największe ryzyko reaktywacji zakażenia wirusem typu B po przeszczepieniu wątroby dotyczy sytuacji kiedy:
19
Wskaż chorobę, której nawrót w nerce przeszczepionej spotyka się najczęściej:
20
Nieinfekcyjne śródmiąższowe zapalenie płuc o ciężkim przebiegu jest rzadkim powikłaniem stosowania:
21
Wskaż lek pierwszego wyboru zlecany w profilaktyce leczeniu zakażenia Pneumocystis jiroveci:
22
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zakażenia wirusem cytomegalii u biorców przeszczepów: 1) większość populacji dorosłych nabywa zakażenie bezobjawowo w dzieciństwie; 2) w przypadku CMV-seronegatywnego biorcy należy go dobierać do CMV-negatywnego dawcy; 3) u biorców CMV-seropozytywnych bez względu na status serologiczny dawcy zaleca się profilaktykę anty-CMV po transplantacji narządu; 4) CMV jest wirusem onkogennym wywołującym PTLD (potransplantacyjną chorobę limfoproliferacyjną); 5) odpowiedź na leczenie należy monitorować raz w tygodniu ilościowym PCR CMV DNA. Prawidłowa odpowiedź to:
23
Wskaż czynnik etiologiczny postępującej wieloogniskowej encefalopatii (PML), która może rozwijać się pacjentów leczonych immunosupresyjnie:
24
Wskaż leki biologiczne powodujące deplecję limfocytów: 1) surowica antylimfocytaran; 2) bazyliksymab; 3) alemtuzumab; 4) rytuksymab; 5) ekulizumab. Prawidłowa odpowiedź to:
25
Niedokrwistość u biorców narządów może powodować: 1) cyklosporyna; 2) azatiopryna; 3) mykofenolan mofetylu; 4) surowica antylimfocytarna; 5) takrolimus. Prawidłowa odpowiedź to:
26
Wskaż powikłanie jakie wywołuje u biorców przeszczepów norowirus?
27
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ciąży po transplantacji nerki: 1) na co najmniej 6 tygodni przed koncepcją należy odstawić leki potencjalnie teratogenne: MMF i inhibitory mTOR; 2) częściej niż w populacji ogólnej ciążą kończy się porodem przedwczesnym (<37 tygodnia); 3) częściej niż w populacji ogólnej występuje stan przedrzucawkowy/rzucawka; 4) ze względu na duże ryzyko odrzucania przeszczepu w czasie ciąży należy podwyższyć dawkę prednizonu do 10-15 mg; 5) rozwiązanie drogami natury jest przeciwwskazane, należy wykonać cesarskie cięcie. Prawidłowa odpowiedź to:
28
Wskaż stan kliniczny, w którym nie należy usuwać niewydolnego przeszczepu:
29
Wyciek moczu przez dren z rany operacyjnej lub pojawienie się zbiornika moczu w okolicy przeszczepionej nerki w pierwszych dniach po przeszczepieniu nerki może być skutkiem: 1) martwicy moczowodu; 2) przecieku między szwami zespolenia moczowodu z pęcherzem moczowym; 3) martwicy bieguna na skutek niedokrwienia spowodowanego uszkodzeniem tętnicy doprowadzającej; 4) pęknięcia nerki; 5) utrudnienia odpływu moczu spowodowane przedwczesnym wyjęciem cewnika. Prawidłowa odpowiedź to:
30
Niepożądanymi działaniami takrolimusu są: 1) cukrzyca potransplantacyjna; 2) niedokrwistość; 3) neurotoksyczność; 4) leukopenia; 5) osteopenia. Prawidłowa odpowiedź to:
31
W przypadku pobrania nerki ze zwłok czynnikiem ryzyka dla dawcy kwalifikującym go do grupy o rozszerzonych kryteriach pobrania (ECD) nie jest:
32
Pobranie nerki od dawcy żywego w Polsce może być dokonane we wskazanych przypadkach. Wyjątkiem jest:
33
W przypadku wystąpienia pierwszego epizodu ostrego odrzucania nerki bezpośrednio po przeszczepie, u chorego który otrzymuje takrolimus i MMF leczenie należy rozpocząć od:
34
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące bazyliksimabu: 1) bazyliksimab jest przeciwciałem monoklonalnym blokującym interakcję CD80/CD86 na komórce prezentującej antygen z CD28 na limfocycie T; 2) bazyliksimab jest przeciwciałem monoklonalnym, które jest podawane przed zabiegiem przeszczepienia nerki, oraz w pierwszej, trzeciej i piątej dobie po zabiegu operacyjnym na podstawie oceny gęstości limfocytów w mikrolitrze krwi obwodowej; 3) bazyliksimab jest stosowany przed przeszczepieniem nerki u chorych wysoko uczulonych w celu redukcji miana przeciwciał anty-HLA; 4) bazyliksimab jest blokuje receptory dla interleukiny 2 (IL-2), jest stosowany w ramach profilaktyki ostrego odrzucania nerki i wymaga dwukrotnego podawania i.v. w okresie okołotransplantacyjnym; 5) bazyliksimab jest stosowany jako uzupełnienie leczenia plazmaferezą u biorców nerki z ciężkimi postaciami odrzucania zależnego od przeciwciał. Prawidłowa odpowiedź to:
35
Jednostki chorobowe związane z onkogennym działaniem wirusa Epsteina-Barr to: 1) PTLD; 2) chłoniak Burkitta; 3) kłykciny kończyste; 4) mięsak Kaposiego; 5) rak nosogardzieli. Prawidłowa odpowiedź to:
36
Ryzyko cukrzycy potransplantacyjnej zwiększa: 1) takrolimus; 2) glikokortykosteroidy; 3) inhibitory mTOR; 4) azatiopryna; 5) mykofenolan mofetilu. Prawidłowa odpowiedź to:
37
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące przechowywania narządów:
38
Wzrost stężenia takrolimusu wystąpi przy jednoczasowym stosowaniu z:
39
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące cytomegalii po przeszczepieniu narządu:
40
Do czynników mogących stanowić o chirurgicznej dyskwalifikacji biorcy z przeszczepienia nerki należą wymienione poniżej. Wyjątkiem jest:
41
Czynnikiem ryzyka utrudnienia odpływu moczu z nerki przeszczepionej pojawiającego się we wczesnym okresie po transplantacji nie jest: 1) skręcenie moczowodu w tracie transplantacji; 2) krwiak okolicy operowanej; 3) niedokrwienie ściany moczowodu; 4) zbyt wczesna ewakuacja cewnika typu double-J; 5) skrzep w miedniczce nerkowej. Prawidłowa odpowiedź to:
42
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące raka skóry rozwijającego się po transplantacji: 1) najczęstszym typem nowotworu jest rak kolczystokomórkowy (SCC); 2) stosunek częstości SCC do BCC z wartości 0,2:1 dla ogólnej populacji ulega odwróceniu po transplantacji do wartości 2,7:1; 3) nowotwór cechuje się szybkim tempem wzrostu i w 50% przypadków występuje wieloogniskowo; 4) ryzyko wystąpienia raka podstawnokomórkowego (BCC) u chorych po przeszczepieniu wzrasta szybciej niż w przypadku SCC; 5) lokalizacja SCC po transplantacji nie ma ścisłego związku z ekspozycją na promieniowanie UV. Prawidłowa odpowiedź to:
43
Bezpośredniego lub pośredniego zahamowania produkcji DSA (donor specific antibodies) możemy dokonać poprzez: 1) deplecję limfocytów B przy użyciu rytuksymabu; 2) deplecję plazmocytów poprzez inhibitor proteasomu, np. bortezomib; 3) deplecję limfocytów t przy użyciu tymoglobuliny lub ATG; 4) blokadę kostymulacji, np. belatacept; 5) inhibitory kalcyneuryny. Prawidłowa odpowiedź to:
44
Inhibitory ACE po transplantacji nerki skutecznie obniżają ciśnienie tętnicze krwi oraz białkomocz. Łączenie ich z inhibitorami kalcyneuryny:
45
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zakażenia wirusem Epsteina-Barr’a (EBV):
46
W czasie zabiegu przeszczepienia wątroby techniką „piggy-back” wykonywane są kolejno zespolenia: A) żółciowe; B) żyły wrotnej; C) żyły głównej; D) tętnicze. Wskaż prawidłową kolejność:
47
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące kategorii trzeciej dawców po nieodwracalnym zatrzymaniu krążenia (DCD) według klasyfikacji Maastricht:
48
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące powikłania po przeszczepieniu nerki widocznego na zdjęciu:
49
Ciężarne mogą przyjmować: 1) kortykosteroidy; 2) cyklosporynę; 3) takrolimus; 4) ewerolimus; 5) mykofenolan mofetylu; 6) azatioprynę. Prawidłowa odpowiedź to:
50
Wskaż powikłania ciąży występujące częściej u biorczyń nerki niż u biorczyń wątroby? 1) poród przedwczesny; 2) stan przedrzucawkowy; 3) infekcje; 4) pogorszenie czynności przeszczepu. Prawidłowa odpowiedź to:
51
Wskaż lek zwiększający stężenie cholesterolu HDL:
52
Ryzyko cukrzycy potransplantacyjnej u biorcy nerki najbardziej zwiększa:
53
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące mięsaka Kaposiego: 1) u osób z przeszczepionym narządem występuje 5-10 razy częściej niż w populacji ogólnej; 2) częściej występuje u osób z ciemniejszą karnacją; 3) częściej dotyczy kobiet; 4) występuje najczęściej w drugim roku po transplantacji. Prawidłowa odpowiedź to:
54
Grzybice narządowe występują najczęściej u biorców:
55
Zmodyfikowany płyn UW (University of Wisconsin) do perfuzji przechowywanych narządów, w porównaniu z infuzyjnymi (dożylne) płynami wieloelektrolitowymi, charakteryzuje się: 1) mniejszym stężeniem potasu; 2) większym stężeniem potasu; 3) mniejszym stężeniem sodu; 4) większym stężeniem sodu; 5) mniejszym stężeniem chlorków; 6) większym stężeniem chlorków. Prawidłowa odpowiedź to:
56
Wskazaniem do podania rytuksymabu w transplantologii klinicznej jest: 1) odczulanie u chorych wysokouczulonych; 2) indukcja; 3) leczenie odrzucania humoralnego; 4) leczenie nefropatii błoniastej po przeszczepieniu; 5) nawrót FSGS po przeszczepieniu. Prawidłowa odpowiedź to:
57
Mikroangiopatia zakrzepowa (TMA) może wystąpić de novo u biorcy narządu unaczynionego z: 1) predyspozycją genetyczną; 2) ostrym odrzucaniem przeszczepu; 3) infekcją parvovirusem B19; 4) terapią inhibitorem mTOR; 5) infekcją CMV; 6) ciężkim uszkodzeniem poreperfuzyjnym. Prawidłowa odpowiedź to:
58
Do czynników ryzyka wystąpienia potransplantacyjnej choroby limfoproliferacyjnej (PTLD) należy: 1) pozytywny wywiad choroby nowotworowej przed transplantacją; 2) młodszy wiek (transplantacja przed 25. r.ż.); 3) czas po przeszczepieniu (głównie pierwszy rok); 4) większa zgodność w układzie HLA; 5) rodzaj przeszczepionego narządu, przy czym ryzyko to jest najmniejsze przy przeszczepieniu wielonarządowym. Prawidłowa odpowiedź to:
59
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące potransplantacyjnej choroby limfoproliferacyjnej (PTLD:
60
Protokoły terapeutyczne, przy przeszczepieniu narządów między niezgodnymi immunologicznie dawcą i biorcą, obejmują: 1) zabiegi plazmaferezy; 2) zabiegi immunoadsorpcji; 3) wlewy immunoglobuliny ludzkiej; 4) podanie inhibitora proteasomu; 5) podanie przeciwciał anty-CD20, anty-C5; 6) fototerapię. Prawidłowa odpowiedź to:
61
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące postępowania w nefropatii związanej z zakażeniem BKV (wirus polyoma BK):
62
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące pacjenta z potwierdzoną mikroangiopatią zakrzepową (TMA) zależną od mutacji białek regulatorowych dopełniacza:
63
Głównym powodem, dla którego ograniczono zastosowanie płynu Collinsa do prezerwacji takich narządów do przeszczepienia jak wątroba i trzustka jest:
64
Najczęstszym powikłaniem po podaniu przeciwciał poliklonalnych zastosowanych w leczeniu ostrego odrzucania przeszczepionego narządu jest/są:
65
Ekulizumab stosowany jest w leczeniu mikroangiopatii zakrzepowej de novo po przeszczepieniu narządu lub jej nawrotu. Mechanizm jego działania to:
66
W przypadku szczepienia przeciwko SARS-CoV-2 u chorego po przeszczepieniu narządu wskazane jest odstawienie na czas 2-3 tygodni:
67
Łączenie inhibitora sygnału proliferacji i inhibitora kalcyneuryny u biorcy przeszczepu może:
68
Ze względu na wpływ na aktywność cytochromu CYP3A dawkę inhibitora kalcyneuryny należy zmniejszyć przy jednoczesnym stosowaniu:
69
Ze względu na wpływ na aktywność cytochromu CYP3A dawkę inhibitora kalcyneuryny należy zwiększyć przy jednoczesnym stosowaniu:
70
U 32-letniego chorego 4 lata po przeszczepieniu nerki, leczonego takrolimusem, mykofenolanem mofetylu i prednizonem w badaniach kontrolnych stwierdzono stabilną kreatyninemię 117 umol/l, brak białkomoczu i wiremię polyoma BKV. U tego chorego należy:
71
W przypadku subklinicznego odrzucania T komórkowego leczenie jest wskazane:
72
Próbę krzyżową przed przeszczepieniem nerki wykonuje się dodatkowo z ditiotreitolem (DTT) w celu:
73
Monitorowanie stężenia CNI (inhibitor kalcyneuryny):
74
U 47-letniego chorego z nadciśnieniem tętniczym dobrze kontrolowanym 2 lekami (beta-bloker i Ca-bloker) 15 miesięcy po przeszczepieniu nerki zaobserwowano pogorszenie czynności wydalniczej nerki i istotny wzrost ciśnienia tętniczego pomimo dołączenia do leczenia 2 kolejnych leków przeciwnadciśnieniowych (alfa-bloker i diuretyk pętlowy). W leczeniu immunosupresyjnym chory stosuje takrolimus, mykofenolan mofetylu i prednizon. U tego chorego należy:
75
U 39-letniej chorej przeszczepiono nerkę od dawcy zmarłego. Diureza resztkowa przed przeszczepieniem wynosiła do 100 ml/d. W 7 dobie po przeszczepieniu stężenie kreatyniny w surowicy chorego wynosi 850 µmol/l, stężenie potasu 6,4 mmol/l, diureza 300 ml/d. Leczenie: takrolimus, mykofenolan mofetylu, prednizon 20 mg, furosemid 2 x 80 mg. U tego chorego należy: 1) wykonać pilną hemodializę; 2) zwiększyć dawkę diuretyków; 3) wykonać biopsję nerki przeszczepionej, jeżeli nie ma przeciwwskazań; 4) podać uderzeniowe dawki sterydów (np. puls Solumedrolu); 5) nie zmieniać dotychczasowego postępowania. Prawidłowa odpowiedź to:
76
W leczeniu choroby cytomegalowirusowej wykorzystuje się : 1) gancyklowir; 2) valgancyklowire; 3) w przypadku oporności na gancyklowir stosuje się foskarnet; 4) w przypadku oporności na gancyklowir stosuje się połączenie foskarnetu z acyklowirem; 5) w przypadku oporności na gancyklowir stosuje się duże dawki acyklowiru. Prawidłowa odpowiedź to:
77
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zakażenia wirusem Epsteina-Barr: 1) zakażenie utajone wirusem EBV obserwuje się u 90% biorców; 2) replikacja EBV występuje po transplantacji u około 60% biorców; 3) kliniczna postać EBV to niespecyficzny zespół wiremiczny, mononukleoza oraz PTLD; 4) w diagnostyce zakażenia oznacza się DNA EBV; 5) w zahamowaniu replikacji nieskuteczny jest acyklowir. Prawidłowa odpowiedź to:
78
Wskaż leki powodujące deplecję limfocytów: 1) przeciwciała poliklonalne - globuliny antytymocytarne lub antylimfocytarne (Grafalon, Thymoglobulina); 2) przeciwciała monoklonalne - Anty-CD20 (Rituximab); 3) przeciwciała Anty-CD52 (Alemtuzumab); 4) przeciwciała anty-CD25; 5) ekulizumab (Soliris). Prawidłowa odpowiedź to:
79
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące alemtuzumabu - humanizowanego przeciwciała monoklonalnego stosowanego w leczeniu immunoablacyjnym przed przeszczepieniem wykonywanym w celu leczenia chorób z autoagresji:
80
W kondycjonowaniu immunoablacyjnym wykorzystywanym głównie przed przeszczepieniami wykonywanymi w celu leczenia chorób z autoagresji, stosuje się niżej wymienione leki immunoablacyjne. Wyjątkiem jest:
81
Przewlekła choroba przeszczep przeciw gospodarzowi jest to zespół objawów wywołanych w organizmie biorcy przez limfocyty wytwarzane przez komórki macierzyste dawcy. U chorego w 120 dniu po alloprzeszczepieniu, który przebył ostrą chorobę przeszczep przeciw gospodarzowi (PPG), w dość dobrym stanie ogólnym (Karnofsky 70%), pojawiła się sztywność kończyn i pojedyncze przykurcze stawów. Ponadto chory zaobserwował duszność w czasie chodzenia po płaskim terenie. U chorego należy rozpoznać:
82
W ostrej chorobie przeszczep przeciw gospodarzowi (PPG) dochodzi do zajęcia skóry, przewodu pokarmowego i wątroby. Natężenie zmian w każdym z tych narządów jest oceniane w 4 stopniowej skali: od najmniejszego (+), do największego (++++). Ogólna ocena stopnia natężenia ostrej choroby PPG jest sumą zmian w tych narządach i oceny zaburzeń stanu ogólnego. U chorego w 80 dniu po alloprzeszczepieniu stężenie bilirubiny zwiększyło się do 5 mg/%, wystąpił rumień obejmujący 50% powierzchni skóry, chory nie zgłaszał biegunki ani innych dolegliwości. Właściwe rozpoznanie to:
83
Częstym problemem dla transplantologów są zakażenia wirusami hepatotropowymi biorców ale też dawców przeszczepu. Wskaż fałszywe stwierdzenie odnoszące się do powyższego problemu:
84
Ryzyko odrzucenia przeszczepu występuje najczęściej w przypadku niżej wymienionych procedur. Wskaż wyjątek:
85
Przechowywanie komórek krwiotwórczych oznacza możliwość przechowywania tych komórek odpowiednio przygotowanych, w określonej temperaturze, przez określony czas. Wskaż stwierdzenie fałszywe dotyczące przechowywania komórek krwiotwórczych:
86
Komórki macierzyste mogą być pobrane ze szpiku, z krwi obwodowej (po mobilizacji), z krwi pępowinowej, z wątroby płodowej. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące komórek macierzystych znajdujących się we krwi pępowinowej:
87
Przeszczepienie haploidentyczne oznacza, że:
88
Dawca niespokrewniony jest to osoba, która posiada - badane metodami wysokiej rozdzielczości - te same geny układu HLA co chory. Z reguły wymagana jest zgodność 10 genów (po dwa): Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące powyższego:
89
Po radykalnym leczeniu poniższe nowotwory nie wymagają okresu karencji do transplantacji nerki. Wyjątkiem jest:
90
Po przeszczepie nerki wyciek moczu pojawiający się między 5. a 20. dniem od operacji jest spowodowany przez:
91
Przeszczep obligatoryjny nerki to wybór nerki do transplantacji według aktualnie uznanych zasad. Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zasad alokacji z 2016 roku:
92
Klasyfikacja z Maastricht została zmodyfikowana przez Detry’ego z uwzględnieniem pięciu kategorii dawców DCD (donation after cardiac death). Wskaż prawdziwe stwierdzenia opisujące dawców zaliczanych do niekontrolowanego DCD? 1) dawca zmarły poza szpitalem; 2) dawca po rozpoznaniu śmieci mózgu i po spodziewanym zatrzymaniu krążenia w szpitalu; 3) dawca po nieskutecznej resuscytacji krążeniowo oddechowej; 4) dawca po nieodwracalnym zatrzymaniu krążenia, zmarły w szpitalu - śmierć medycznie wspomagana lub eutanazja; 5) dawca z objawami śmierci mózgu, u którego doszło do oczekiwanego zatrzymania krążenia w szpitalu. Prawidłowa odpowiedź to:
93
Zakwalifikowany dawca DBD (donation after brain death) to:
94
Zgodnie z obwieszczeniem ministra zdrowia z 2019 roku największe obecnie praktyczne zastosowanie dla rozpoznania i udokumentowania śmierci mózgu ma:
95
Jeżeli u biorcy nerki po ok. 6 miesiącach od transplantacji pojawią się cechy niewydolności nerki, oporne na leczenie nadciśnienie tętnicze, a w badaniu obrazowym wymiary nerki są mniejsze, oznacza to podejrzenie:
96
Badanie histopatologiczne pobranej wątroby wykonuje się w przypadku makroskopowego podejrzenia jej stłuszczenia. W ocenie histopatologicznej ocenia się stłuszczenie wielkokropelkowe i drobnokropelkowe. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące powyższego: 1) w stłuszczeniu wielkokropelkowym krople tłuszczu zajmują całą cytoplazmę i spychają jadro na brzeg komórki; 2) w stłuszczeniu drobnokropelkowym krople tłuszczu nie obejmują całej objętości komórki i nie spychają jądra, a znaczenie kliniczne nie jest jednoznacznie ustalone; 3) stłuszczenie wielkokropelkowe obejmujące >60% hepatocytów może skutkować dysfunkcją i niepodjęciem funkcji przez przeszczepiona wątrobę; 4) krople tłuszczu wypełniające cytoplazmę powodują ucisk sinusoid utrudniając perfuzję wątroby, a uwolnione związki tłuszczowe w wyniku niedokrwienia zaburzają przepływ krwi uszkadzając śródbłonek sinusoid i pogłębiają wrażliwość na uszkodzenia spowodowane niedokrwieniem zimnym; 5) zmiany stłuszczeniowe mogą występować ogniskowo i badanie tylko jednego wycinka ma ograniczoną wartość diagnostyczną. Prawidłowa odpowiedź to:
97
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia PTLD: 1) ponowny przeszczep (re-transplantacja) jest możliwa po roku od wyleczenia w zależności od potrzeby klinicznej i typu narządu; 2) pacjenci z nawrotem po immunochemioterapii (R-CHOP) powinni być starannie wybierani do autologicznego przeszczepu komórek macierzystych (HSCT) po osiągnięciu remisji; 3) redukcja leczenia immunosupresyjnego jest pierwszym etapem leczenia PTLD; 4) monoterapia RTX (rytuksymab) zalecana jest u pacjentów, którzy nie reagują na redukcję immunosupresji; 5) w zlokalizowanej chorobie PTLD radioterapia może być stosowana równocześnie z redukcją immunosupresji. Prawidłowa odpowiedź to:
98
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące definicji ostrej niewydolności wątroby (acute liver failure - ALF) według aktualnych ustaleń z 2012 roku:
99
U chorego ze schyłkową niewydolnością nerek w przebiegu cukrzycy typu 1, u którego nie ma możliwości wykonania przeszczepienia nerki pobranej od dawcy żywego, najlepszym rozwiązaniem terapeutycznym jest:
100
Kontrola jakości wyizolowanych wysp trzustkowych planowanych do przeszczepienia powinna obejmować:
101
W przypadku jednoczesnego przeszczepiania nerki i wysp trzustkowych pobranych ze zwłok tego samego dawcy wskazane jest, aby biorca otrzymał:
102
Największe szanse na zakończone powodzeniem przeszczepienie trzustki, mają chorzy na cukrzycę typu 2 ze schyłkową niewydolnością nerek:
103
U chorych ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) w przebiegu cukrzycy typu 1 w obserwacji po jednoczesnym przeszczepie trzustki i nerki (SPK), w porównaniu z chorymi po transplantacji samej nerki (KTX) nie obserwuje się:
104
W przypadku przeszczepienia trzustki unika się odprowadzenia soku trzustkowego do pęcherza moczowego biorcy ze względu na ryzyko:
105
U chorych po przeszczepieniu trzustki, w monitorowaniu czynności przeszczepionego narządu lub w przypadku objawów pogorszenia jej czynności nie stosuje się:
106
Najczęstszą przyczyną utraty przeszczepianego jelita jest/są:
107
Po przeszczepieniu nerki pobranej od dawcy o rozszerzonych kryteriach (ECD), w porównaniu do przeszczepienia nerki pobranej od „dawcy standardowego” (nie-ECD):
108
Kondycjonowanie to termin stosowany w transplantologii krwiotwórczych komórek macierzystych dla określenia:
109
Aby zapobiec wystąpieniu choroby przeszczep-przeciwko-gospodarzowi po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych stosuje się:
110
W okresie okołotransplantacyjnym chorzy poddawani przeszczepowi krwiotwórczych komórek macierzystych od dawcy rodzinnego lub niespokrewnionego powinni mieć przetaczane preparaty składników krwi:
111
Wskazaniem do stosowania napromienionych komórkowych preparatów składników krwi jest:
112
Objawami ostrej choroby przeszczep-przeciwko-gospodarzowi po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych mogą być:
113
W leczeniu ostrej choroby przeszczep-przeciwko-gospodarzowi możliwe jest zastosowanie:
114
Jednym z grzybów pleśniowych, zakażenie którym może wystąpić u chorych po allotransplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych jest mucor. Leki przeciwgrzybicze wykazujące aktywność w tej grzybicy to:
115
Zakażenie Clostridioides difficile u chorych po allogenicznej transplantacji krwiotwórczych komórek macierzystych może być leczone:
116
Do leków immunoablacyjnych stosowanych m.in. w leczeniu kondycjonującym przed transplantacją krwiotwórczych komórek macierzystych należy:
117
Wskaż szczepienia, które można wykonać bezpiecznie u biorcy przeszczepu narządowego: 1) przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B; 2) przeciwko żółtej febrze; 3) przeciwko odrze; 4) przeciwko grypie; 5) przeciwko pneumokokom. Prawidłowa odpowiedź to:
118
W 7. dobie po transplantacji nerki w USG stwierdzono zbiornik płynu w okolicy jej wnęki wielkości 10 x 6 x 8 cm. Zbiornik ten nakłuto i pobrano płyn. Wskaż badania pomocne w ustaleniu etiologii zbiornika: 1) kreatynina w surowicy; 2) kreatynina w moczu; 3) kreatynina w płynie z nakłucia; 4) mocznik w płynie z nakłucia; 5) posiew z płynu z nakłucia; 6) liczba limfocytów w płynie z nakłucia; 7) liczba monocytów w płynie z nakłucia. Prawidłowa odpowiedź to:
119
Przeszczepienie nerki lewej dawcy na prawy talerz biodrowy biorcy, a prawej nerki na lewy talerz biodrowy biorcy ma na celu:
120
Przy pobieraniu narządów obowiązuje zazwyczaj odpowiednia kolejność pobierania. Poniżej podano rodzaj pobieranego narządu: 1) nerka; 2) wątroba; 3) trzustka; 4) serce. Prawidłowa kolejność pobrania to: