Skuteczność antybiotykoterapii ciężkich zakażeń w OAiIT zależy od prawidłowego dawkowania antybiotyków zgodnych z uwzględnieniem parametrów PK/PD. Które z poniższych stwierdzeń są prawdziwe?
- stężenia wankomycyny monitorowane w 2. dobie terapii powinny zawierać się w zakresie 15-20 μg/ml dla zakażeń wywołanych przez MRSA;
- antybiotyki β-laktamowe muszą być podawane w ściśle przestrzeganych interwałach czasowych aby ich stężenie nie spadało poniżej MIC;
- podaż antybiotyków β-laktamowych w przedłużonych wlewach lub wlewach ciągłych zwiększa skuteczność ich działania;
- podaż aminoglikozydów w jednej skumulowanej dawce zmniejsza toksyczność leków i zwiększa skuteczność działania przeciwbakteryjnego;
- rodzaj prowadzonego leczenia pozaustrojowego nie ma wpływu na stężenie antybiotyków β-laktamowych we krwi.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychRodzaj prowadzonej terapii nerkozastępczej istotnie zmienia stężenie antybiotyków beta-laktamowych we krwi i wymaga korekty dawkowania.
Pełne wyjaśnienie ›
Odpowiedź C (stwierdzenia 1, 2, 3, 4) jest zgodna z zasadami optymalizacji PK/PD antybiotyków w OIT: docelowe stężenie wankomycyny w zakażeniach MRSA wynosi 15-20 mikrogramów na mililitr, beta-laktamy jako antybiotyki zależne od czasu wymagają utrzymania stężenia powyżej MIC, przedłużone lub ciągłe wlewy beta-laktamów zwiększają skuteczność terapii, a jednorazowa dobowa dawka aminoglikozydu zmniejsza nefro- i ototoksyczność przy zachowanej skuteczności przeciwbakteryjnej.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-18