Do poradni pulmonologicznej zgłasza się 62-letni pacjent chorujący na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, B wg GOLD. Ostatnie zaostrzenie choroby podaje około 3 lata temu, zaostrzenie było nieinfekcyjne, leczone ambulatoryjnie. Pacjent na stałe leczony jest LABA/LABA/wGKS. Poziom eozynofilii 310 tys. kom./µl. W radiogramie klatki piersiowej cechy nasilonej rozedmy. Przyjął wszystkie zalecane szczepienia. Pomimo optymalnego leczenia pacjent odczuwa duszność wysiłkową, zmuszającą go do przerywania aktywności. Odczuwa także ogólne osłabienie. Diagnostyka różnicowa nie dostarcza dowodów na pozapłucną przyczynę zgłaszanych objawów. Wskaż najbardziej optymalne postępowanie z tym pacjentem:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychPrzy optymalnej farmakoterapii i utrzymującej się duszności wysiłkowej w POChP kolejnym krokiem jest rehabilitacja pneumonologiczna, nie kolejny lek.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z grupy B wg GOLD, bez zaostrzeń od lat, już optymalnie leczonego farmakologicznie, z utrzymującą się dusznością wysiłkową bez pozapłucnej przyczyny, najbardziej optymalnym krokiem jest skierowanie na rehabilitację pneumonologiczną — ona bezpośrednio adresuje duszność i ograniczenie tolerancji wysiłku, niezależnie od dalszej eskalacji farmakoterapii.
Dlaczego nieGlobalna Strategia Rozpoznawania, Leczenia i Prewencji POChP (GOLD), 2025, rozdział o leczeniu niefarmakologicznym
Draft: claude-sonnet 2026-10-01