Do poradni pneumonologicznej zgłasza się 21-letni mężczyzna skarżący się na nawracające epizody kaszlu, ucisku w klatce piersiowej, uczucia świszczącego oddechu o zmiennym nasileniu, przez większość dni w tygodniu. Podaje, że średnio raz w tygodniu objawy wybudzały go w nocy. W warunkach podstawowej opieki zdrowotnej zlecono wykonanie spirometrii, którą pacjent przyniósł na wizytę. Wynik pomiaru FEV1 wynosił 52% wartości należnej. Próba rozkurczowa była dodatnia. Wykonano także oznaczenie stężenia tlenku azotu w powietrzu wydychanym (FeNO), które wynosiło 41 ppm. Jakie leczenie farmakologiczne należy zalecić temu pacjentowi jako preferowane?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychNiskie FEV1 i podwyższone FeNO przy rozpoznaniu astmy to sygnał, by zacząć od średniej, nie niskiej dawki MART.
Pełne wyjaśnienie ›
Niskie wyjściowe FEV1 (52% wartości należnej), częste objawy dzienne i nocne oraz podwyższone FeNO (41 ppm, wskazujące na eozynofilowy, T2-zależny fenotyp zapalenia) uzasadniają rozpoczęcie leczenia od razu na wyższym stopniu intensywności — średniej dawki wGKS-formoterol w schemacie MART, a nie od niskiej dawki.
Dlaczego nieGlobalna Inicjatywa Zwalczania Astmy (GINA), raport roczny, 2024, rozdział o wyborze stopnia leczenia początkowego i roli FeNO
Draft: claude-sonnet 2026-10-01