Do poradni zgłasza się 57-letni pacjent chorujący na POChP, którą zdiagnozowano około 8 lat temu. W wywiadzie 30 paczkolat, nie pali od ponad 10 lat. Ostatnie zaostrzenie choroby podaje 2 lata temu - leczone było ambulatoryjnie. W ostatnim badaniu spirometrycznym, wykonanym pół roku temu FEV1 wynosił 51% wartości należnej. Pacjent leczony jest terapią trójskładnikową - LABA/LABA/wGKS. Szczepiony jest zarówno przeciw pneumokokom, jak i sezonowo przeciw grypie. Wyniki badań laboratoryjnych, w tym parametry stanu zapalnego są w normie. Poziom eozynofilii 350 tys. kom./µl. RTG klatki piersiowej z widocznymi cechami rozedmy. Pomimo optymalnego leczenia pacjent wciąż odczuwa znaczną duszność wysiłkową oraz ogólne osłabienie. Pacjent był konsultowany przez kardiologa, który wykluczył sercowo-naczyniową przyczynę duszności. Wskaż najbardziej optymalne postępowanie z tym pacjentem:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychPrzy optymalnej farmakoterapii i uporczywej duszności wysiłkowej w POChP kolejny krok to rehabilitacja, nie kolejna zmiana leków.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego już optymalnie leczonego farmakologicznie terapią trójlekową, zaszczepionego, bez cech zakażenia i bez kardiologicznej przyczyny duszności, kolejnym, najbardziej optymalnym krokiem adresującym utrzymującą się duszność wysiłkową i osłabienie jest rehabilitacja pneumonologiczna, a nie dalsza modyfikacja farmakoterapii.
Dlaczego nieGlobalna Strategia Rozpoznawania, Leczenia i Prewencji POChP (GOLD), 2025, rozdział o leczeniu niefarmakologicznym
Draft: claude-sonnet 2026-10-01