80-letni pacjent z POChP, u którego w trakcie hospitalizacji z powodu zaostrzenia zmieniono lek stosowany do terapii przewlekłej na preparat LABA+LAMA+GKS w inhalatorze ciśnieniowym typu pMDI po miesiącu zgłasza się do poradni pulmonologicznej skarżąc się na większą duszność niż podczas stosowania preparatu LABA+LAMA w przeszłości. Dodatkowo pojawiło się pieczenie języka z jego białawym nalotem. W trakcie kontroli techniki inhalacji pacjent prezentuje duże opóźnienie momentu nabrania powietrza w stosunku do uwolnienia dawki leku z inhalatora. Wskaż cechy charakterystyczne komór inhalacyjnych, które planujesz zastosować u tego chorego:
- ułatwienie koordynacji uwolnienia leku i jego inhalacji;
- zwiększenie depozycji gardłowej leku;
- zwiększenie depozycji płucnej leku;
- zwiększenie ryzyka skurczu oskrzeli w trakcie stosowania leku;
- możliwość mniejszej częstotliwości mycia inhalatora pMDI.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychKomora inhalacyjna to przede wszystkim ułatwiona koordynacja wdechu z uwolnieniem dawki i większa depozycja płucna — nie mniejsze mycie inhalatora.
Pełne wyjaśnienie ›
U pacjenta z wyraźnym rozkojarzeniem między uwolnieniem dawki z pMDI a wdechem komora inhalacyjna (spacer) ułatwia koordynację tych dwóch czynności i — dzięki wydłużeniu drogi dla dużych cząstek, które opadają w komorze — zwiększa depozycję płucną leku kosztem depozycji w jamie ustnej i gardle (punkty 1,3).
Dlaczego nieGlobalna Inicjatywa Zwalczania Astmy (GINA), raport roczny, 2024, rozdział o technikach inhalacji
Draft: claude-sonnet 2026-10-01