Do poradni zgłosiła się 62-letnia pacjentka z 4-letnim wywiadem cukrzycy typu drugiego dotychczas leczonej dietą. Dodatkowo przyjmuje z powodu nadciśnienia tętniczego od 2 lat ramipryl i amlodypinę. W badaniach laboratoryjnych stwierdzano niewielki białkomocz, stężenie K 4,54 mmol/l, stężenie kreatyniny 1,1 mg/dl (eGFR wg MDRD 53,49 ml/min/1,73 m2), włączono do leczenia empagliflozynę. Po 2 tygodniach od włączenia do leczenia empagliflozyny wykonano u pacjentki ponownie badanie funkcji nerek. Stężenie kreatyniny wyniosło 1,35 mg/dl (eGFR 48 ml/min/1,73 m2). U pacjentki:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychNiewielki, początkowy wzrost stężenia kreatyniny po włączeniu flozyny wynika z efektu hemodynamicznego w kłębuszkach nerkowych i nie jest wskazaniem do odstawienia leku.
Pełne wyjaśnienie ›
Wprowadzenie inhibitora SGLT2 (empagliflozyny) powoduje hemodynamiczny, przemijający spadek przesączania kłębuszkowego (wzrost kreatyniny o ok. 10-30%), co odzwierciedla spadek ciśnienia wewnątrz kłębuszków nerkowych i ma działanie nefroprotekcyjne. Jeśli przyrost kreatyniny mieści się w tych granicach i pacjent nie ma objawów odwodnienia, nie należy odstawiać leku ani modyfikować dawki innych leków hipotensyjnych.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, Polskie Towarzystwo Diabetologiczne
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09