Mężczyzna lat 50 z wywiadem przewlekłej choroby nerek w stadium G4A2 w przebiegu kłębuszkowego zapalenia nerek, pozostający pod ambulatoryjną opieką nefrologiczną zgłosił się do lekarza z powodu przewlekłej hiperkaliemii (stężenie potasu w surowicy 5,8-6,0 mmol/l) wykrytej w rutynowo wykonywanych badaniach laboratoryjnych bez klinicznych objawów. Pacjent w ramach przewlekłego leczenia stosuje losartan, lerkanidypinę oraz dapagliflozynę. Najwłaściwszym postępowaniem terapeutycznym u chorego będzie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychNowoczesne leki wiążące potas pozwalają utrzymać terapię chroniącą nerki i serce zamiast odstawiać ją z powodu łagodnej, przewlekłej hiperkaliemii.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z przewlekłą, bezobjawową hiperkaliemią w przebiegu CKD, leczonego lekami hamującymi układ renina-angiotensyna oraz flozyną, preferuje się dołączenie nowoczesnego doustnego wychwytywacza potasu (patiromer lub cyrkonian sodowo-cyklokrzemianowy), a nie odstawianie leków kardio- i nefroprotekcyjnych. Takie postępowanie pozwala kontynuować terapię o udowodnionych korzyściach sercowo-naczyniowych i nerkowych przy jednoczesnej kontroli stężenia potasu.
Dlaczego nieKDIGO 2024 Clinical Practice Guideline for the Evaluation and Management of Chronic Kidney Disease, 2024, postępowanie w hiperkaliemii u chorych z CKD leczonych RAASi/SGLT2i
Draft: claude-sonnet 2026-09-15