Ogniskowo-segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) to grupa nefropatii, których wspólną cecha jest wyjściowe uszkodzenie podocytów, co w konsekwencji prowadzi do stwardnienia kłębuszków nerkowych. Która z 5 postaci histopatologicznych FSGS cechuje się ciężkim zespołem nerczycowym, szybko postępującą utratą czynności nerek, opornością na leczenie oraz najgorszym rokowaniem?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychWariant z zapadaniem pętli włośniczkowych w FSGS (collapsing FSGS) cechuje się najgorszym rokowaniem i opornością na terapię.
Pełne wyjaśnienie ›
Ogniskowo-segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) dzieli się na pięć wariantów histopatologicznych wg klasyfikacji z Kolumbii. Typ z zapadaniem pętli włośniczkowych (collapsing variant) charakteryzuje się najcięższym przebiegiem klinicznym, masywnym zespołem nerczycowym, szybką progresją do schyłkowej niewydolności nerek, dużą opornością na leczenie immunosupresyjne oraz najgorszym rokowaniem.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie chorób wewnętrznych, 2024, CMKP
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09