Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące stosowania makrolidów w leczeniu anginy paciorkowcowej:
- nie powinny być stosowane ze względu na brak skuteczności w eradykacji zakażeń S. pyogenes;
- powinny być stosowane u pacjentów z nadwrażliwością natychmiastową na antybiotyki beta-laktamowe;
- nie potwierdzono ich skuteczności w prewencji gorączki reumatycznej;
- ich zastosowanie powinno być poprzedzone określeniem antybiotykowrażliwości;
- szczepy oporne na erytromycynę zawsze wykazują także oporność na klarytromycynę i azytromycynę.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychWedług klucza CEM makrolidy w anginie paciorkowcowej stosuje się u chorych z nadwrażliwością natychmiastową na antybiotyki beta-laktamowe, po określeniu antybiotykowrażliwości.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje pozycje 2, 3, 4 i 5: makrolidy powinny być stosowane u pacjentów z nadwrażliwością natychmiastową na antybiotyki beta-laktamowe, brak potwierdzenia ich skuteczności w prewencji gorączki reumatycznej jest cechą tej grupy, zastosowanie powinno być poprzedzone określeniem antybiotykowrażliwości, a szczepy oporne na erytromycynę zawsze wykazują też oporność na klarytromycynę i azytromycynę. Stwierdzenie 1 przeczy stwierdzeniu 2, bo makrolidy nie byłyby zalecane u chorych z nadwrażliwością na beta-laktamy.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie chorób zakaźnych (CMKP 2023), angina paciorkowcowa: zastosowanie makrolidów
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-22