W diagnostyce zakażonego owrzodzenia, w przebiegu ZSC:
- zawsze należy wykonać badanie mikrobiologiczne materiału pobranego z rany;
- optymalną formą materiału do badania mikrobiologicznego jest odpowiednio pobrany i zabezpieczony fragment tkanki owrzodzenia;
- zawsze preferuje się antybiotykoterapię dożylną;
- nie ma potrzeby zastosowania antybiotyków systemowych;
- wykonanie badania RTG nie jest pomocne w diagnostyce zakażonej stopy.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychFragment tkanki mówi więcej niż wymaz z powierzchni rany – to on jest optymalnym materiałem do posiewu.
Pełne wyjaśnienie ›
Spośród metod pobierania materiału do badania mikrobiologicznego w zakażonym owrzodzeniu najbardziej wiarygodny jest odpowiednio pobrany i zabezpieczony fragment tkanki (biopsja lub głębokie wyłyżeczkowanie), a nie powierzchowny wymaz, który częściej odzwierciedla kolonizację niż rzeczywistą florę zakażającą. Badanie mikrobiologiczne nie jest wymagane zawsze, antybiotykoterapia dożylna nie jest regułą, antybiotyki systemowe bywają konieczne, a RTG jest pomocne w diagnostyce zakażenia kości.
Dlaczego nieWytyczne postępowania w zespole stopy cukrzycowej (IWGDF) – diagnostyka mikrobiologiczna zakażenia, 2023, IWGDF
Draft: claude-sonnet 2026-09-30