48-letnia, otyła pacjentka została przyjęta na oddział internistyczny z powodu objawów ciężkiej kwasicy ketonowej (z pH 6,8). Od około roku była leczona z powodu cukrzycy za pomocą metforminy i agonisty GLP-1 z dobrym efektem klinicznym w zakresie utraty masy ciała (około 15 kg), co nie przyniosło jednak wystarczającego efektu w zakresie kontroli glikemii (glikemie do 350 mg/dl). Od miesiąca przed przyjęciem na oddział chora zaprzestała kontroli glikemii, ponieważ była zadowolona z dalszej utraty masy ciała. Jaką decyzję w zakresie dalszej formy terapii cukrzycy powinien podjąć prowadzący internista po wyprowadzeniu chorej z kwasicy?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychCiężka kwasica ketonowa mimo leczenia metforminą i agonistą GLP-1 to sygnał, by sprawdzić przeciwciała przeciwwyspowe, zanim wróci się do leczenia bezinsulinowego.
Pełne wyjaśnienie ›
Obraz kliniczny — ciężka kwasica ketonowa z bardzo niskim pH u chorej dotychczas leczonej metforminą i agonistą GLP-1, z niewystarczającą kontrolą glikemii mimo tej terapii — budzi podejrzenie nierozpoznanej wcześniej autoimmunologicznej cukrzycy, dlatego po wyprowadzeniu z kwasicy należy przejść z wlewu dożylnego na insulinę podskórną i dopiero po ocenie miana przeciwciał przeciwwyspowych oraz rezerwy wydzielniczej komórki beta podjąć decyzję o dalszej formie terapii.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — diagnostyka różnicowa typu cukrzycy po epizodzie ciężkiej kwasicy ketonowej, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30