U 74-letniego emerytowanego wysokiego oficera Wojska Polskiego chorującego na cukrzycę typu 2 od 12 lat, po przebytym zawale serca 3 lata temu, z przewlekłą chorobą nerek w stadium G3b, leczonego z powodu dyslipidemii atorwastatyną w dawce 10 mg stwierdzono wartość cholesterolu LDL 128 mg/dl. Jakie powinno być dalsze postępowanie w zakresie leczenia hipolipemizującego?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Uwagi zgłoszone na stronie CEM: Uwaga 1: Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek Wśród statyn jedynie atorwastatyna i rosuwastatyna mają udowodniony wpływ na zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo—naczyniowych u pacjentów z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek. W tej grupie chorych preferuje się raczej leki które w większości są metabolizowane w wątrobie np. atorwastatynę i ezetymib. Podczas terapii atorwastatyną rzadziej konieczna jest modyfikacja dawki z powodu obniżonej funkcji nerek. Gdy istnieją uzasadnione obawy o bezpieczeństwo terapii zaleca się stosowanie statyny w małej dawce w połączeniu z ezetymibem zamiast monoterapii statyną w dużej dawc
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychPrzy dużym dystansie do celu LDL samo zwiększanie dawki jednej statyny często nie wystarcza — trzeba sięgnąć po skojarzenie.
Wyjaśnienie kwestionuje Klucz CEM: Recenzent CEM wskazuje, że u chorego z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek (G3b) bezpieczniejszym wyborem bywa lek metabolizowany głównie w wątrobie (atorwastatyna) w połączeniu z ezetymibem, a nie zwiększanie dawki lub zmiana na statynę o częściowo nerkowym wydalaniu. Przy tak dużym dystansie do celu LDL (128 mg/dl wobec celu poniżej 55, a przy bardzo wysokim ryzyku sercowo-naczyniowym nawet poniżej 40 mg/dl) monoterapia statyną, nawet w wyższej dawce, rzadko wystarcza — zestawienie z ezetymibem jest tu zgodne z zasadami intensyfikacji leczenia hipolipemizującego i budzi mniej wątpliwości co do bezpieczeństwa nerkowego niż zwiększanie dawki rosuwastatyny.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje na zamianę atorwastatyny na rosuwastatynę w dawce 20 mg jako sposób intensyfikacji leczenia hipolipemizującego u chorego z LDL 128 mg/dl, dalekim od celu.
Dlaczego nieWytyczne ESC/EAS dotyczące postępowania w dyslipidemiach, 2019, ESC/EAS · Zalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30