48-letni mężczyzna zgłosił się do poradni diabetologicznej z polidypsją, poliurią trwającą około 2 tygodnie (bez innych dolegliwości). Samodzielnie wykonał doustny test tolerancji 75 g glukozy: na czczo stężenie glukozy 187 mg/dl, w 120 minucie 426 mg/dl. W badaniu ogólnym moczu ciała ketonowe +++. W badaniu fizykalnym bez istotnych odchyleń od normy. Masa ciała 95 kg, wzrost 188 cm, BMI 26,9 kg/m2. Jakie postępowanie należy wdrożyć?
- rozpoznać cukrzycę typu 1;
- rozpoznać cukrzycę typu 2;
- włączyć insulinoterapię;
- włączyć doustne leki hipoglikemizujące;
- skierować chorego do szpitala;
- wykonać dodatkowe badania laboratoryjne (przeciwciała charakterystyczne dla cukrzycy typu 1).
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychPrzy istotnej ketonurii insulinę włącza się od razu, a typ cukrzycy rozstrzyga dopiero wynik przeciwciał.
Pełne wyjaśnienie ›
U tego chorego, z bardzo wysoką glikemią, ketonurią +++ i krótkim, burzliwym wywiadem, priorytetem jest włączenie insuliny niezależnie od ostatecznego typu cukrzycy oraz wykonanie dodatkowych badań (przeciwciał charakterystycznych dla cukrzycy typu 1), które rozstrzygną, z jakim typem cukrzycy mamy do czynienia — stan kliniczny jest stabilny, więc nie ma bezwzględnej konieczności natychmiastowego postawienia ostatecznego rozpoznania ani hospitalizacji.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30