54-letni mężczyzna chorujący na cukrzycę typu 2 od 9 lat zgłosił się do poradni diabetologicznej na badanie kontrolne. W wywiadzie dodatkowo nadciśnienie tętnicze, otyłość (BMI 31 kg/m2), HbA1c 6,6%, bez hipoglikemii, cholesterol całkowity 260 mg/dl, LDL-cholesterol 145 mg/dl, trójglicerydy 200 mg/dl. Systematycznie zażywa metforminę 3x 1000 mg oraz glimepiryd 1x 4 mg. Wskaż dalsze postępowanie:
- utrzymanie metforminy w dawce 3x 1000 mg i odstawienie glimepirydu;
- utrzymanie metforminy w dawce 3x 1000 mg i utrzymanie glimepirydu;
- dołączenie do leczenia agonisty GLP-1;
- dołączenie do leczenia inhibitora SGLT-2;
- dołączenie statyny;
- dołączenie fibratu.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychPrzy HbA1c już niskiej, lek zwiększający ryzyko hipoglikemii staje się zbędnym balastem, a dyslipidemia — realnym celem leczenia.
Pełne wyjaśnienie ›
Przy dobrze wyrównanej cukrzycy (HbA1c 6,6%) bez hipoglikemii zasadne jest odstawienie glimepirydu, niosącego ryzyko hipoglikemii przy już niskiej HbA1c, z utrzymaniem metforminy, dołączeniem agonisty GLP-1 z korzyścią dla masy ciała i profilu sercowo-naczyniowego oraz dołączeniem statyny z powodu podwyższonego LDL (145 mg/dl); fibrat nie jest tu wskazany, bo trójglicerydy (200 mg/dl) nie są na tyle wysokie, by uzasadniać jego dodanie.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2024, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30