63-letni chory z cukrzycą typu 2 od 13 lat, z HbA1c 7,6 %, z otyłością, bez powikłań sercowo naczyniowych, z GFR 56 ml/min, leczony: glimepirydem 4 mg/dobę, metforminą 3g/dobę, semaglutydem s.c. 1 mg tygodniowo, wymaga:
- porady dotyczącej stylu życia;
- zwiększenia dawki glimepirydu do 2x4 mg;
- zmiany metforminy na formę o przedłużonym działaniu;
- dołączenia do dotychczasowej terapii inhibitora SGLT-2;
- dołączenia do terapii insuliny bazalnej przed snem.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychNawet przy już stosowanym GLP-1 RA, CKD G3a jest osobnym wskazaniem do dołączenia inhibitora SGLT-2.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z umiarkowanie niewyrównaną cukrzycą (HbA1c 7,6%), CKD w stadium G3a, leczonego maksymalną dawką sulfonylomocznika, metforminą i semaglutydem, potrzebna jest porada dotycząca stylu życia oraz dołączenie inhibitora SGLT-2 — leku o udowodnionej korzyści kardio-nerkowej, wskazanego od stadium G3a, niezależnie od już stosowanego agonisty GLP-1. Zwiększanie dawki sulfonylomocznika, zmiana postaci metforminy czy dołączanie insuliny bazalnej nie są priorytetowymi krokami.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30