57-letni mężczyzna chorujący na cukrzycę typu 2 od 10 lat zgłosił się do poradni diabetologicznej na badanie kontrolne. W wywiadzie: nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia (obecnie TG 220 mg/dl, LDL cholesterol 65 mg/dl), nadwaga (BMI 28 kg/m2), HbA1c 7,0%, ciśnienie tętnicze w pomiarach ambulatoryjnych <130/80 mmHg. Dotychczasowe leczenie: metformina 3x1000 mg, empagliflozyna, agonista GLP-1 w maksymalnej dawce, ACEI, β-bloker, atorwastatyna 80 mg. Choremu należy zaproponować:
- dołączenie do leczenia pochodnej sulfonylomocznika;
- utrzymanie dotychczas stosowanych leków przeciwhiperglikemicznych, hipotensyjnych;
- zmniejszenie dawki statyny;
- dołączenie do dotychczasowego leczenia fibratu;
- dołączenie do dotychczasowego leczenia kwasu acetylosalicylowego.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychGdy LDL jest już na celu, a trójglicerydy wciąż wysokie, dokłada się fibrat -- nie zmniejsza dawki statyny.
Pełne wyjaśnienie ›
U dobrze wyrównanego chorego (HbA1c 7,0%, docelowe ciśnienie, LDL już na celu) stosującego już maksymalne dawki leków przeciwhiperglikemicznych i hipotensyjnych, należy utrzymać dotychczasowe leczenie, a z uwagi na utrzymującą się hipertrójglicerydemię (TG 220 mg/dl) mimo wysokiej dawki statyny rozważyć dołączenie fibratu w celu redukcji rezydualnego ryzyka sercowo-naczyniowego. Redukcja dawki statyny przy LDL już na celu nie jest wskazana.
Dlaczego nieWytyczne ESC/EASD -- leczenie skojarzone dyslipidemii -- rezydualne ryzyko trójglicerydowe, 2023, ESC/EASD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30