59-letni ślusarz-spawacz, producent zapornic łańcuchowych, chorujący na cukrzycę od prawie 20 lat, od kilku lat stosuje jedynie intensywną insulinoterapię (lispro 3x20-24 j. + glargina U300 40 j. przed snem), BMI 36,1 kg/m2, HbA1c 9,8%, eGFR 58 ml/min/1,73 m2. Dołączenie którego leku do insulinoterapii nie jest uzasadnione na tym etapie cukrzycy:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychPrzy otyłości i słabej kontroli glikemii lepiej dołożyć lek redukujący masę ciała niż neutralną gliptynę.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z 20-letnim wywiadem cukrzycy, znaczną otyłością i bardzo złą kontrolą glikemii (HbA1c 9,8%) mimo intensywnej insulinoterapii, dołączenie sitagliptyny (inhibitora DPP-4) nie jest uzasadnione -- lek ten ma ograniczoną siłę działania hipoglikemizującego i nie wpływa na masę ciała, podczas gdy w tej sytuacji bardziej korzystne byłoby dołączenie leku o większej sile działania i dodatkowej korzyści w redukcji masy ciała (agonisty receptora GLP-1/GIP lub flozyny) albo metforminy poprawiającej wrażliwość na insulinę.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę -- intensyfikacja leczenia w cukrzycy typu 2 z otyłością niedostatecznie kontrolowanej insulinoterapią, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30