Jakie leczenie przeciwhiperglikemiczne należy zastosować po zakończeniu hospitalizacji u 86-letniego pacjenta z wieloletnią cukrzycą typu 2 z ostrym zespołem wieńcowym, który w czasie hospitalizacji otrzymywał insulinoterapię w schemacie intensywnym (zapotrzebowanie dobowe ok. 30 j.), u którego po wykonanym zabiegu angioplastyki tętnicy wieńcowej w 5. dobie pobytu szpitalnego nastąpił spadek eGFR z 47 do 30 ml/min/1,73 m2, a HbA1c przed hospitalizacją wynosiło 9% (w czasie stosowania metforminy w dawce 3x 850 mg)?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychPrzy spadającym eGFR u sędziwego chorego prościej i bezpieczniej jest uprościć insulinoterapię i zostawić flozynę, niż dokładać metforminę.
Pełne wyjaśnienie ›
U 86-letniego chorego z pogłębiającym się upośledzeniem funkcji nerek (spadek eGFR z 47 do 30 ml/min/1,73 m²) po zabiegu angioplastyki najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest uproszczony schemat insulinoterapii (2x dziennie mieszanka insuliny ludzkiej) w połączeniu z flozyną, która zachowuje korzyść sercowo-nerkową nawet przy niskim eGFR — złożony schemat intensywny byłby nadmiernie ryzykowny, a metforminę należy wstrzymać przy tak niskim eGFR.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę — leczenie cukrzycy u osób w podeszłym wieku z pogłębiającą się niewydolnością nerek, 2025, PTD
Draft: claude-sonnet 2026-09-30