Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące gruczolaków przysadki:
- skala Knospa służy ocenie stopnia zewnątrzsiodłowej ekspansji guza;
- ryzyko rozwoju zespołu Nelsona po obustronnej adrenalektomii wykonanej w przebiegu choroby Cushinga rośnie z czasem po zabiegu;
- w przypadku mikrogruczolaka nieczynnego hormonalnie kontrole obrazowe można zakończyć po 5 latach obserwacji, jeśli nie stwierdza się wzrostu zmiany;
- w T1-zależnym obrazowaniu MRI po podaniu środka cieniującego gruczolaki stają się hipointensywne względem reszty przysadki;
- choroba Cushinga stanowi najczęstszą przyczynę endogennej hiperkortyzolemii u dzieci.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychPo kontraście gruczolak przysadki 'świeci słabiej' niż zdrowy miąższ - ta różnica w tempie wzmocnienia zdradza go na MR.
Pełne wyjaśnienie ›
Skala Knospa ocenia stopień zewnątrzsiodłowej ekspansji guza przysadki w kierunku zatoki jamistej na podstawie jego relacji do przebiegu tętnicy szyjnej wewnętrznej. W przypadku stabilnego, nieczynnego hormonalnie mikrogruczolaka, przy braku cech wzrostu w kolejnych badaniach obrazowych, kontrole obrazowe można zakończyć po 5 latach obserwacji. W obrazowaniu T1-zależnym po podaniu środka kontrastowego gruczolaki, wzmacniające się słabiej i wolniej niż prawidłowy miąższ przysadki, stają się względem niego hipointensywne we wczesnej fazie pokontrastowej.
Dlaczego nieKnosp E. i wsp. - klasyfikacja inwazji zatoki jamistej przez gruczolaki przysadki, 1993, klasyfikacja radiologiczna
Draft: claude-sonnet 2026-10-01