30-letni mężczyzna z klasyczną postacią wrodzonego przerostu nadnerczy z utratą soli leczony jest od okresu noworodkowego hydrokortyzonem w dawce dobowej 30 mg, fludrokortyzonem w dawce dobowej 50 µg oraz deksametazonem w dawce 0,25 mg na noc. W aktualnych badaniach laboratoryjnych: stężenie 17OHP 4,1 ng/ml (norma do 3,4 ng/ml), DHEA-S 260 µg/dl (norma do 562 µg/dl), testosteron 5,4 ng/ml (norma 2,4-9,23 ng/ml), androstendion 2,4 ng/ml (norma 0,65-2,2 ng/ml), FSH 12 U/l, LH 6 U/l. W badaniu nasienia uzyskano koncentrację plemników 16 mln/ml, 32% plemników o ruchu postępowym, 4% plemników o prawidłowej morfologii. Wskaż najwłaściwsze postępowanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychW monitorowaniu WPN liczy się testosteron i jego stosunek do androstendionu, nie pogoń za normalizacją 17OHP.
Pełne wyjaśnienie ›
Standardem monitorowania leczenia klasycznej postaci WPN jest ocena androgenów (testosteronu, androstendionu i ich wzajemnego stosunku), a nie samego 17OHP, które z powodu mechanizmu sprzężenia zwrotnego praktycznie nigdy nie normalizuje się całkowicie bez nadmiernej supresji glikokortykosteroidami. U opisanego pacjenta testosteron mieści się w normie, a stosunek testosteron/androstendion jest korzystny, co świadczy o właściwej kontroli nadmiaru androgenów nadnerczowych przy aktualnej dawce deksametazonu.
Dlaczego nieCongenital Adrenal Hyperplasia Due to Steroid 21-Hydroxylase Deficiency: Endocrine Society Clinical Practice Guideline, 2018, cele terapeutyczne i monitorowanie leczenia
Draft: claude-sonnet 2026-10-01