Kryteria kwalifikacji dziecka z zespołem Pradera-Willliego do terapii hormonem wzrostu obejmują:
- wysokość ciała poniżej 3 centyla dla wieku i płci;
- wartość wskaźnika masy ciała (BMI) poniżej 97 centyla dla wieku i płci;
- obniżony wyrzut hormonu wzrostu (poniżej 10 ng/ml) w dwóch, niezależnych testach stymulacji sekrecji tego hormonu.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychW zespole Pradera-Williego hormon wzrostu podaje się nie po to, by "nadrobić" wzrost, lecz by poprawić skład ciała - dlatego kwalifikacja opiera się na BMI, nie na teście stymulacyjnym GH.
Pełne wyjaśnienie ›
W polskim programie lekowym kwalifikacja dziecka z zespołem Pradera-Williego do leczenia hormonem wzrostu opiera się przede wszystkim na kontroli masy ciała (BMI poniżej 97 centyla), nie na potwierdzeniu niedoboru GH w testach stymulacyjnych, który w tym zespole często nie występuje mimo wyraźnych korzyści z terapii.
Dlaczego nieProgram lekowy leczenia niskorosłości hormonem wzrostu u dzieci, 2023, Ministerstwo Zdrowia
Draft: claude-sonnet 2026-10-01