46-letni chory z aktywną akromegalią. Stan po zabiegu resekcji guza przysadki, zdyskwalifikowany z dalszych działań neurochirurgicznych, leczony przez ostatnie 7 miesięcy lanreotydem w dawce 120 mg co 4 tygodnie. W MR resztkowa masa guza o maksymalnym wymiarze 11 mm, guz hiperintensywny w obrazach T2-zależnych, z cechami inwazji guza do komory III. W badaniu histopatologicznym guz z komórek somatotropowych, wysoka ekspresja SSTR5, Ki-67 5%. Z chorób współistniejących - cukrzyca typu 2 dobrze kontrolowana (HbA1c 6,2%). Pacjent dyspozycyjny, niechętnie nastawiony do samoiniekcji. Która metoda farmakoterapii byłaby najbardziej odpowiednia dla opisanego powyżej pacjenta, biorąc pod uwagę jego całościowy profil?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychGuz "głuchy" na klasyczny analog somatostatyny, ale bogaty w SSTR5, to właśnie wskazanie podręcznikowe dla pasyreotydu.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorego z wysoką ekspresją SSTR5 w guzie i brakiem kontroli choroby po 7 miesiącach leczenia lanreotydem (analogiem działającym głównie przez SSTR2) uzasadnione jest rozpoczęcie pasyreotydu - leku o szerokim profilu powinowactwa receptorowego obejmującym silnie SSTR5, skutecznego w opornych na klasyczne analogi somatostatyny przypadkach akromegalii.
Dlaczego nieProgram lekowy B.99 leczenia akromegalii, 2023, kryteria kwalifikacji do pasyreotydu
Draft: claude-sonnet 2026-10-01