Do częstych zaburzeń hormonalnych w anoreksji należy:
- zwiększone stężenie kortyzolu;
- obniżone stężenie ACTH;
- zwiększone stężenie IGF-1;
- zwiększone stężenie GH;
- zwiększone stężenie prolaktyny;
- zwiększone stężenie odwrotnej trójjodotyroniny.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychW anoreksji kortyzol i GH rosną, a IGF-1 i prawidłowa funkcja tarczycy — spadają.
Pełne wyjaśnienie ›
Do częstych zaburzeń hormonalnych w anoreksji należą: zwiększone stężenie kortyzolu (funkcjonalna aktywacja osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej w odpowiedzi na stres metaboliczny), zwiększone stężenie hormonu wzrostu (GH) mimo obniżonego IGF-1 (oporność obwodowa na GH) oraz zwiększone stężenie odwrotnej trójjodotyroniny (rT3) w ramach adaptacyjnego zespołu niskiej T3.
Dlaczego nieEuropean Society of Endocrinology Statement: Endocrine consequences of anorexia nervosa, 2019, oś podwzgórzowo-przysadkowa w anoreksji
Draft: claude-sonnet 2026-10-01