U pacjenta z hipokalcemią stwierdzono podwyższone stężenie parathormonu (PTH). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić:
- chondrodysplazję Blomstranda;
- ciężki niedobór witaminy D;
- mutacje genu GNAS1;
- zespół DiGeorge’a.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychZespół DiGeorge’a to brak przytarczyc i niski PTH — zupełnie inny mechanizm niż stany oporności na PTH z jego podwyższonym stężeniem.
Pełne wyjaśnienie ›
W diagnostyce różnicowej hipokalcemii z podwyższonym PTH należy uwzględnić stany oporności na PTH lub jego nieprawidłowe działanie: chondrodysplazję Blomstranda (1, mutacja receptora PTH/PTHrP), ciężki niedobór witaminy D (2, wtórna hiperparatyreoza) i mutacje genu GNAS1 (3, rzekoma niedoczynność przytarczyc, oporność na PTH).
Dlaczego nieHypoparathyroidism: An Endocrine Society Clinical Practice Guideline, 2016, diagnostyka różnicowa hipokalcemii z nieprawidłowym PTH
Draft: claude-sonnet 2026-10-01