20-letni pacjent z wywiadem krwotocznym, w tym z krwotokiem po ekstrakcji zębów, licznymi krwawieniami do mięśni i jednokrotnie krwawieniem do stawu. W badaniach krwi nawracająca niedokrwistość mikrocytarna. W badaniach laboratoryjnych antygen czynnika von Willebranda 39% (50-150% norma), a aktywność czynnika VIII 14% (norma 50-150%). Wykazano prawidłowy rozkład multimerów czynnika von Willebranda. Aby potwierdzić lub wykluczyć chorobę von Willebranda typu 2N i zróżnicować z hemofilią A wskazane jest przeprowadzenie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychTyp 2N choroby von Willebranda od hemofilii A odróżnia test wiązania czynnika VIII z czynnikiem von Willebranda.
Pełne wyjaśnienie ›
U 20-letniego mężczyzny z krwawieniami do mięśni i stawów, aktywnością czynnika VIII 14% i antygenem czynnika von Willebranda 39%, przy prawidłowym rozkładzie multimerów, trzeba potwierdzić lub wykluczyć typ 2N i odróżnić go od hemofilii A. Do tego służy test wiązania czynnika VIII z czynnikiem von Willebranda, ponieważ w typie 2N zaburzone jest właśnie to wiązanie. Poprawny jest wariant D.
Dlaczego nieWytyczne dotyczące rozpoznawania choroby von Willebranda (ASH, ISTH, NHF, WFH), 2021, różnicowanie typu 2N choroby von Willebranda z hemofilią A
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-16