54-letni pacjent został przyjęty na oddział hematologii z powodu postępującego osłabienia, nawracającej gorączki i wysypki na skórze tułowia. W badaniu morfologii krwi hiperleukocytoza (20 G/l) z hipereozynofilią (3 G/l), niewielka niedokrwistość, liczba płytek w normie. W badaniu USG brzucha bez odchyleń. W badaniu echokardiograficznym wykazano obniżoną frakcję wyrzutową oraz niedomykalność mitralną umiarkowanego stopnia. Wycinek ze skóry kończyny dolnej wykazał nacieki kwasochłonne. U pacjenta w toku dalszej diagnostyki rozpoznano idiopatyczny zespół hipereozynofilowy (HES). Po zastosowaniu prednizonu w dawce 1 mg/kg/d zmiany skórne ustąpiły, poprawiła się funkcja mięśnia sercowego natomiast rozwinęła się cukrzyca i nadciśnienie tętnicze. W II linii leczenia u tego pacjenta należy zastosować:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychMepolizumab blokuje interleukinę 5 i w zespole hipereozynofilowym pozwala zmniejszyć zależność od steroidów.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje mepolizumab (przeciwciało anty-IL-5) w drugiej linii leczenia idiopatycznego zespołu hipereozynofilowego. Interleukina 5 pobudza produkcję eozynofilów, więc jej zablokowanie zmniejsza eozynofilię i pozwala ograniczyć dawkę glikokortykosteroidów, której działania niepożądane (cukrzyca, nadciśnienie) wystąpiły u opisanego chorego. Pozostałe leki nie są lekiem drugiej linii w tej sytuacji.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie hematologii, CMKP, zespół hipereozynofilowy: leczenie drugiej linii
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-16