70-letni pacjent z przewlekłą białaczką szpikową po niepowodzeniu terapii imatynibem, leczony w II linii bosutynibem w dawce 500 mg/dobę. W kontrolnym badaniu molekularnym po 12 miesiącach terapii ma wykrywalny transkrypt BCR/ABL na poziomie 5%. Nie potwierdzono natomiast obecności mutacji w domenie kinazy BCR-ABL. Pacjent dodatkowo leczy się z powodu cukrzycy typu 2, POChP (palacz papierosów) oraz jest po zawale mięśnia sercowego przed 10 laty. W chwili obecnej należy:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychPrzy CML z cukrzycą, POChP i przebytym zawałem, po niepowodzeniu dwóch inhibitorów, wybiera się asciminib jako lek dopasowany do chorób współistniejących.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje E: u 70-letniego pacjenta z CML po niepowodzeniu imatynibu, bez odpowiedzi molekularnej na bosutynib po 12 miesiącach (BCR/ABL 5%) i bez mutacji w domenie kinazy, należy odstawić bosutynib i włączyć asciminib w dawce łącznej 80 mg/dobę. Choroby współistniejące chorego (cukrzyca, POChP, przebyty zawał) ograniczają wybór pozostałych inhibitorów kinaz tyrozynowych, a asciminib, działający innym mechanizmem, jest zwykle lepiej tolerowany.
Dlaczego nieZalecenia European LeukemiaNet 2020 dotyczące przewlekłej białaczki szpikowej, 2020, wybór leczenia w niepowodzeniu terapii i ocena odpowiedzi molekularnej
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-16