PES · Hematologia

Sesja wiosna 2026

120 pytań CEM z testu PES z hematologii (sesja wiosna 2026) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 24 z 32 zdających (75 %).

1
Przyczyną małopłytkowości rzekomej może być:
2
Pacjent z ciężką postacią hemofilii A, z artropatią hemofilową, na trzeciorzędowej profilaktyce krwawień osoczopochodnym koncentratem cz. VIII wymaga planowego zabiegu operacyjnego, artrodezy stawu skokowego prawego. Wskaż prawidłowe postępowanie:
3
W leczeniu pierwszej linii pierwotnej małopłytkowości immunologicznej u 35-letniego mężczyzny o masie ciała 100 kg, z liczbą PLT 20 G/L należy zastosować:
4
Dla niedoboru witaminy K charakterystyczny jest niedobór:
5
Czynnikiem ryzyka powstania inhibitora u chorego na hemofilię A nie jest:
6
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące koncizumabu:
7
35-letni pacjent z ciężką postacią hemofilii B w wyniku upadku ze schodów doznał urazu głowy. Po urazie zgłasza ból głowy. Wskaż właściwe postepowanie:
8
U 25-letniej kobiety ze znaczącym wywiadem krwotocznym, obniżoną aktywnością czynnika krzepnięcia VIII, prawidłową aktywnością czynnika von Willebranda, prawidłową zawartością antygenu czynnika von Willebranda, prawidłowym rozkładem multimerów czynnika von Willebranda i znacząco zmniejszonym wiązaniem czynnika VIII do czynnika von Willebranda należy rozpoznać:
9
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nabytej hemofilii A (Acquired Hemophilia A, AHA): 1) w AHA występują alloprzeciwciała klasy IgG przeciw czynnikowi krzepnięcia VIII; 2) u pacjenta z istotnym podejrzeniem AHA i ciężkim krwawieniem leczenie koncentratem omijającym inhibitor rozpoczyna się dopiero po potwierdzeniu obniżonej aktywności cz. VIII; 3) w badaniach laboratoryjnych u pacjenta z AHA stwierdza się izolowane wydłużenie APTT, zmniejszoną aktywność cz. VIII, obecność inhibitora cz. VIII, a inaczej niż we wrodzonej hemofilii w AHA nie ma ścisłej korelacji między aktywnością cz. VIII w osoczu a nasileniem skazy krwotocznej; 4) u pacjentów z AHA, podobnie jak u pacjentów z antykoagulantem toczniowym w teście mieszania stwierdza się brak korekcji APTT; 5) w większości przypadków kliniczny przebieg AHA jest bardzo łagodny; 6) w leczeniu krwawień w AHA stosuję się rekombinowany aktywny czynnik VII, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, rekombinowany, wieprzowy czynnik VIII; 7) w leczeniu immunosupresyjnym chorych z aktywnością cz. VIII ≥1 IU/dl i mianem inhibitora ≤20 BU/ml zaleca się monoterapię glikokortykosterydami; 8) jeżeli pacjent z AHA wymaga leczenia przeciw zakrzepowego można je zastosować dopiero po uzyskaniu prawidłowej aktywności cz. VIII. Prawidłowa odpowiedź to:
10
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nosicielstwa hemofilii A: 1) w trakcie ciąży u nosicielek aktywność czynnika VIII zwiększa się; 2) u nosicielek wykonanie nakłucia lędźwiowego celem znieczulenia jest bezwzględnie przeciwwskazane; 3) zastosowanie u nosicielek desmopresyny (DDAVP) w czasie ciąży i porodu jest przeciwwskazane; 4) nosicielstwo jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do porodu siłami natury; 5) w czasie porodu u nosicielki należy utrzymywać aktywność czynnika VIII ≥50 IU/dl; 6) w okresie połogu (do zagojenia rany) u nosicielki aktywność czynnika VIII powinna być utrzymana ≥50 IU/dl; 7) hemofilia A może wystąpić u kobiet wskutek skrajnej lyonizacji; 8) u większości nosicielek aktywność cz. VIII jest bliska dolnej granicy normy. Prawidłowa odpowiedź to:
11
20-letni pacjent z objawami skazy krwotocznej od wczesnego dzieciństwa. W wywiadzie krwawienia z nosa, ze śluzówek jamy ustnej, skłonność do siniaczenia, przedłużone krwawienia po skaleczeniach. W badaniach dodatkowych: liczba pytek krwi 250 G/l (N150-400 G/l), koagulogram prawidłowy. Czas okluzji w aparacie PFA-100 z ADP i epinefryną znacznie wydłużony. W badaniu funkcji płytek krwi stwierdzono: U chorego należy rozpoznać:
12
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące splenektomii jako metody leczenia małopłytkowości immunologicznej (ITP):
13
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące rytuksymabu w leczeniu małopłytkowości immunologicznej (ITP):
14
Wśród przeciwciał antyfosfolipidowych w największym stopniu ryzyko zakrzepicy zwiększa:
15
Wskazaniem do diagnostyki w kierunku zespołu antyfosfolipidowego nie jest:
16
Bezpośrednie doustne antykoagulanty (doustne inhibitory czynnika Xa lub trombiny) można stosować w leczeniu zespołu antyfosfolipidowego:
17
W pierwotnej profilaktyce krwawień u dzieci z hemofilią A niepowikłaną inhibitorem można obecnie w Polsce stosować w ramach programu lekowego:
18
W toku diagnostyki typów i podtypów choroby von Willebranda wykonuje się analizę multimerów czynnika von Willebranda metodą elektroforezy. Prawidłowy rozkład multimerów charakteryzuje:
19
Wonikog alfa (Veyvondi) to oczyszczony koncentrat rekombinowanego ludzkiego czynnika von Willebranda. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wonikogu alfa:
20
Roctavian (waloktokogen roksaparwoweku) to zarejestrowana w 2023 roku terapia genowa hemofilii A przeznaczona do leczenia dorosłych pacjentów z ciężką hemofilią A. Może ona zostać podana pacjentowi z:
21
W czasie stosowania emicizumabu aktywność czynnika VIII należy oznaczać metodą chromogenną z użyciem odczynników pochodzenia wołowego. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wyników badań laboratoryjnych u chorych na hemofilię A leczonych emicizumabem:
22
Przyczyną nadpłytkowości nie jest:
23
50-letnia chora z ostrą białaczką szpikową z mutacją FLT3-ITD z nawrotem po transplantacji allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych (ECOG 1; HCT-CI 2) będzie kandydatką do:
24
U 77-letniej chorej rozpoznano MDS/AML wg klasyfikacji ICC (International Consensus Classification) 2022. Stan ogólny pacjentki oceniono na ECOG 1 , bez istotnej współchorobowości (HCT-CI 0). Do jakiej terapii należy zakwalifikować chorą?
25
Wg jakiego schematu należy zastosować leczenie u 76-letniego chorego, u którego rozpoznano ostrą białaczką szpikową z mutacją dehydrogenazy izocytrynianowej 2 (IDH2):
26
U 63-letniej chorej na MDS niskiego ryzyka zależnej od transfuzji, bez pierścieniowatych sideroblastów z endogenną erytropoetyną 350 IU/L leczenie I linii należy rozpocząć od:
27
W przypadku uzyskania dodatnich wyników posiewów krwi w kierunku Fusarium spp. lekiem z wyboru w I linii jest:
28
Zespołu różnicowania nie należy spodziewać się przy terapii:
29
Profilaktykę przeciwgrzybiczą posakonazolem należy zastosować na etapie: 1) przeszczepienia autologicznych macierzystych komórek krwiotwórczych u chorych na szpiczaka plazmocytowego; 2) przeszczepienia autologicznych macierzystych komórek krwiotwórczych u chorych na chłoniaki; 3) indukcji ostrych białaczek szpikowych; 4) indukcji ostrych białaczek limfoblastycznych; 5) konsolidacji ostrych białaczek szpikowych; 6) konsolidacji ostrych białaczek limfoblastycznych. Prawidłowa odpowiedź to:
30
41-letni pacjent z rozpoznaniem ostrej białaczki promielocytowej niskiego ryzyka jest w 10. dobie terapii ATO+ATRA. W morfologii stwierdzono WBC 20 G/l, stan chorego jest stabilny. Czy chory wymaga modyfikacji terapii?
31
67-letni pacjent z rozpoznaniem ostrej białaczki szpikowej i istotną klinicznie chorobą niedokrwienną serca został przyjęty na oddział hematologii celem rozpoczęcia leczenia azacytydyną i iwosydenibem. U jakiego odsetka pacjentów można spodziewać się uzyskania remisji?
32
Dla zespołu rozpadu nowotworu charakterystyczne są zaburzenia metaboliczne: 1) hipokalcemia; 2) hiperkaliemia; 3) zasadowica; 4) hiperfosfatemia; 5) hipofosfatemia. Prawidłowa odpowiedź to:
33
Które wyniki z badań metabolizmu żelaza są charakterystyczne dla przeładowania organizmu żelazem?
34
Jakie leczenie należy zastosować w ciężkiej postaci sferocytozy wrodzonej?
35
Które ze zmian genetycznych definiują zespół (nowotwór) mielodysplastyczny?
36
Którzy chorzy na zespół (nowotwór) mielodysplastyczny niższego ryzyka mają wskazania do leczenia imetelstatem (inhibitor telomerazy)? 1) w pierwszej linii leczenia chorzy ze stężeniem Hb <9,0 g/dl uzależnieni od przetoczeń koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) ze stężeniem erytropoetyny <500 IU/l; 2) w pierwszej linii leczenia chorzy ze stężeniem erytropoetyny >500 IU/l, uzależnieni od przetoczeń KKCz; 3) w pierwszej linii leczenia chorzy ze stężeniem erytropoetyny >200, ale <500 IU/l, uzależnieni od przetoczeń KKCz; 4) w drugiej linii leczenia chorzy z niezadowalającą odpowiedzią na czynniki stymulujące erytropoezę; 5) brak jest wskazań do leczenia imetelstatem u chorych na MDS niższego ryzyka. Prawidłowa odpowiedź to:
37
Jakie postępowanie należy wdrożyć po wynaczynieniu leku z grupy antracyklin?
38
Kiedy można podać żelazo parenteralnie u kobiety w ciąży z rozpoznaną niedokrwistością z niedoboru żelaza?
39
Zmiany skórne w postaci osutki grudkowo-plamistej, pęcherzy, suchości skóry, teleangiektazji u chorych leczonych lekami przeciwnowotworowymi mogą wystąpić po zastosowaniu:
40
Wskazania do długotrwałego stosowania postaci niepegylowanej G-CSF (Granulocyte Colony-Stimulating Factor) są u chorych:
41
43-letni chory leczony intensywną chemioterapią z powodu ostrej białaczki szpikowej. Po zakończonej chemioterapii stwierdzono gorączkę neutropeniczną. Pobrano krew, plwocinę, mocz, kał na posiew. Jakie powinno być dalsze postępowanie?
42
W celu opanowania hiperkalcemii w przebiegu szpiczaka plazmocytowego nie ma zastosowania:
43
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące hiperkalcemii w przebiegu zaawansowanego szpiczaka plazmocytowego:
44
W przypadku zespołu żyły głównej górnej związanego z lokalizacją chłoniaka nie ma zastosowania:
45
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące procedury przeszczepienia autologicznych komórek krwiotwórczych (auto-HCT):
46
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące potransplantacyjnych zespołów limfoproliferacyjnych (PTLD): 1) związane są ze stanem immunosupresji po transplantacjach; 2) w 50% związane są z wirusem Epstein-Barr (EBV); 3) postępowaniem z wyboru jest redukcja leczenia immunosupresyjnego i podawanie rytuksymabu/rytuksymabu z chemioterapią; 4) częściej występują po auto-HCT niż allo-HCT; 5) nie wykazują wrażliwości na specyficzne allogeniczne cytotoksyczne komórki T swoiste dla EBV (tabelekleucel). Prawidłowa odpowiedź to:
47
Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych komórek krwiotwórczych (allo-HCT) jako kontynuacji pierwszej linii leczenia nie jest: 1) szpiczak plazmocytowy; 2) ostra białaczka szpikowa z niekorzystnym ryzykiem; 3) mielofibroza z ryzykiem pośrednim 2 lub wysokim wg DIPPS w okresie dobrej odpowiedzi na leczenie; 4) przewlekła białaczka mielomonocytowa z czynnikami cytogenetycznymi lub molekularnymi niekorzystnego ryzyka; 5) przewlekła białaczka szpikowa zdiagnozowana w fazie kryzy blastycznej. Prawidłowa odpowiedź to:
48
U pacjentów z nabytą niewydolnością szpiku o typie anemii aplastycznej, klon nocnej napadowej hemoglobinurii (PNH):
49
Do objawów klasycznego podtypu nocnej napadowej hemoglobinurii nie należy:
50
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące niedokrwistości aplastycznej:
51
Wskazaniem do przeszczepienia allogenicznych komórek krwiotwórczych (allo-HCT) w ciężkiej niedokrwistości aplastycznej jest: 1) w pierwszej linii - posiadanie zgodnego w HLA dawcy rodzinnego niezależnie od wieku chorego; 2) w pierwszej linii - wiek <50 lat i posiadanie zgodnego w HLA dawcy rodzinnego; 3) progresja do klasycznej nocnej napadowej hemoglobinurii; 4) progresja do nowotworu mielodysplastycznego lub ostrej białaczki szpikowej; 5) u osób >50 r.ż. niepowodzenie terapii immunosupresyjnej i posiadanie zgodnego dawcy rodzinnego. Prawidłowa odpowiedź to:
52
Do badań czynności komórek fagocytujących zalicza się: 1) ocenę obecności cząsteczek adhezyjnych metodą cytometrii przepływowej; 2) ocenę aktywności składowej C3 i C4 układu dopełniacza; 3) cytometryczny test wybuchu tlenowego z dihydrorodaminą 123 (tzw. test DHR); 4) ocenę aktywności peroksydazy granulocytów; 5) ocenę aktywności PAS w blastach; 6) ocena CH50. Prawidłowa odpowiedź to:
53
Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
54
Objawy niedoboru odporności z przewagą defektu humoralnego to: 1) częste infekcje dolnych dróg oddechowych; 2) ciężki przebieg infekcji HPV; 3) nawracające zapalenia zatok przynosowych; 4) częste zapalenia ucha; 5) nawracające biegunki; 6) zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; 7) sepsa meningokokowa; 8) zapalenia o etiologii Pneumocystis jiroveci. Prawidłowa odpowiedź to:
55
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące nocnej napadowej hemoglobinurii (PNH):
56
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nelarabiny: 1) jest to lek z grupy antymetabolitów; 2) jest zarejestrowana do leczenia ostrej białaczki limfoblastycznej z wyjątkiem ALL z obecnością chromosomu Ph; 3) jest to lek z grupy analogów puryn; 4) jest to lek z grupy analogów pirymidyn; 5) jest zarejestrowana do leczenia pierwszej linii ALL - T komórkowej. Prawidłowa odpowiedź to:
57
U 42-letniej pacjentki z ostrą białaczką limfoblastyczną z linii B bez obecności chromosomu Ph stwierdzono pierwotną oporność na leczenie indukujące. Chora otrzymała leczenie pomostowe inotuzumabem, a następnie leczenie CAR-T zgodnie z programem lekowym. Miesiąc po terapii CAR-T chora miała całkowitą remisję i ujemną chorobę resztkową, 6 miesięcy po leczeniu CAR-T stwierdzono nadal całkowitą remisją, ale dodatnią chorobę resztkową. Opcje terapeutyczne dla tej chorej obejmują: 1) blinatumomab; 2) nelarabinę; 3) dazatynib; 4) transplantację allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych. Prawidłowa odpowiedź to:
58
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące idiopatycznej postaci anemii aplastycznej:
59
50-letni pacjent z rozpoznaniem pierwotnego włóknienia szpiku, z niedokrwistością Hb 9 g/dl i liczbą płytek 120 G/l, skarży się na poty nocne, bóle kostne i zmęczenie. W USG jamy brzusznej opisano śledzionę wielkości 15 cm. Optymalną opcją terapeutyczną będzie dla tego pacjenta:
60
62-letnia pacjentka z rozpoznaniem pierwotnego włóknienia szpiku z niedokrwistością wymagającą przetoczeń, liczbą płytek 55 G/l, masywną splenomegalią, ale bez objawów ogólnych, z leukocytozą 10 G/l i bez blastów we krwi obwodowej jest kandydatką do terapii:
61
66-letni pacjent z rozpoznaniem czerwienicy prawdziwej leczony od około 6 miesięcy hydroksymocznikiem w dawce 2,5 g/dobę. Pacjent nadal okresowo wymaga krwioupustów, w kontrolnym USG jamy brzusznej opisano śledzionę wielkości 18 cm. Dodatkowym problemem jest uporczywy świąd skóry, zwłaszcza nasilający się po gorącej kąpieli. Pacjent pozostaje także pod opieką endokrynologa z powodu autoimmunologicznej choroby tarczycy. U tego pacjenta należy:
62
30-letnia pacjentka, planująca ciążę zgłosiła się do poradni hematologicznej celem diagnostyki nadpłytkowości. W morfologii liczba PLT 1,8 mln/µl, Wbc 13 tys./µl, Hb 12 g/dl, Hct 43%. W badaniach dodatkowych obecna mutacja CARL typu1 oraz aktywność kofaktora rystocetyny na poziomie 10%. Optymalnym postępowaniem u tej chorej będzie:
63
70-letni pacjent z przewlekłą białaczką szpikową po niepowodzeniu terapii imatynibem, leczony w II linii bosutynibem w dawce 500 mg/dobę. W kontrolnym badaniu molekularnym po 12 miesiącach terapii ma wykrywalny transkrypt BCR/ABL na poziomie 5%. Nie potwierdzono natomiast obecności mutacji w domenie kinazy BCR-ABL. Pacjent dodatkowo leczy się z powodu cukrzycy typu 2, POChP (palacz papierosów) oraz jest po zawale mięśnia sercowego przed 10 laty. W chwili obecnej należy:
64
Standardowymi wskazaniami do przeszczepienia allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych od w pełni zgodnego dawcy rodzinnego jest: 1) ostra białaczka szpikowa korzystnego ryzyka w CR1 z ujemną mierzalną chorobą resztkową (MRD-); 2) ostra białaczka szpikowa korzystnego ryzyka w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową (MRD+); 3) ostra białaczka promielocytowa w molekularnej CR1; 4) ostra białaczka promielocytowa w molekularnej CR2; 5) ostrą białaczka szpikowa pośredniego ryzyka w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową (MRD+). Prawidłowa odpowiedź to:
65
Leczenie reaktywacji zakażenia CMV u pacjenta w +90 dobie po transplantacji allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych od dawcy niespokrewnionego z niepełną zgodnością w układzie HLA obejmuje:
66
Standardowymi wskazaniami do przeszczepienia allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych od w pełni zgodnego dawcy rodzinnego jest: 1) ostra białaczka limfoblastyczna wysokiego ryzyka, Ph-, w CR1; 2) ostra białaczka limfoblastyczna standardowego ryzyka, Ph-, w CR1 z ujemną mierzalną chorobą resztkową; 3) ostra białaczka limfoblastyczna standardowego ryzyka, Ph-, w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową; 4) ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, w CR1 z ujemną mierzalną chorobą resztkową; 5) ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, w CR1 z dodatnią mierzalną chorobą resztkową. Prawidłowa odpowiedź to:
67
Standardową profilaktyką reaktywacji zakażenia CMV po transplantacji allogenicznych macierzystych komórek krwiotwórczych jest podawanie letermowiru biorcom:
68
U pacjenta w +30 dobie po allo-HSCT od w pełni zgodnego w HLA dawcy niespokrewnionego pojawiła się plamisto-grudkowa osutka obejmująca 65% powierzchni ciała oraz biegunka do 5 stolców/dobę (>1,5 litra). U tego pacjenta należy:
69
U 75-letniego pacjenta z włóknieniem szpiku, wskaźnikiem DIPSS=3 punkty i obecnością mutacji CALR typu 1 po 6 miesiącach leczenia ruksolitynibem w dawce 40 mg/d nie uzyskano ustąpienia objawów ogólnych ani zmniejszenia wielkości śledziony. Stężenie hemoglobiny wynosiło 9 g/dL, liczba leukocytów i płytek odpowiednio 12 G/l i 65 G/l. W dalszym etapie należy:
70
W skład wskaźnika rokowniczego MIPSS-ET wchodzą następujące parametry: 1) wiek >70 lat; 2) przebyta zakrzepica; 3) wiek >50 lat; 4) liczba limfocytów <1,7 x109/L; 5) liczba leukocytów ≥11x109/L; 6) płeć męska; 7) obecność mutacji JAK2V617F; 8) obecność mutacji SF3B1. Prawidłowa odpowiedź to:
71
U 45-letniej kobiety z agresywną mastocytozą układową, wykrywalną mutacją c-KIT D816V i obecnością objawów „C” zastosowano w pierwszej linii leczenia midostaurynę. Leczenie było powikłane przedłużającą się cytopenią z koniecznością substytucji preparatów krwiopochodnych, zwłaszcza koncentratów krwinek płytkowych. W ocenie po 6 miesiącach wykazano stabilizację choroby. W kolejnej linii leczenia należy zastosować:
72
Do mutacji korzystnego ryzyka u starszych chorych na ostre białaczki szpikowe, niekwalifikujących się do transplantacji należy: 1) IDH1; 2) TP53; 3) DDX41; 4) FLT3-ITD; 5) NRAS; 6) KRAS. Prawidłowa odpowiedź to:
73
U 50-letniego pacjenta po długotrwałej diagnostyce różnicowej wykluczono reaktywne i klonalne przyczyny długotrwałej hipereozynofilii, a w związku z cechami zajęcia skóry oraz przewodu pokarmowego rozpoznano idiopatyczny zespół hipereozynofilowy. W leczeniu zastosowano prednizon w dawce 1 mg/kg m.c. dziennie, nie uzyskując poprawy w zakresie eozynofilii we krwi obwodowej i poprawy narządowej. Jako leczenie kolejnej linii należy zastosować?
74
W leczeniu opornej na duże dawki steroidów neurotoksyczności (ICAN) i zespołu uwalniania cytokin (CRS), występujących po leczeniu z zastosowaniem zmodyfikowanych limfocytów T (CAR-T) nie można zastosować:
75
W profilaktyce reaktywacji zakażenia wirusem cytomegalii u pacjenta po terapii CAR-T należy zastosować:
76
Zastosowanie cyklofosfamidu w 3. i 4. dobie po transplantacji allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych jest zalecane i preferowane w przypadku dawcy:
77
Przetoczenie rozmrożonego osocza świeżo mrożonego jest obarczone ryzykiem wystąpienia reakcji poprzetoczeniowych, w tym: 1) poprzetoczeniowej ostrej niewydolność oddechowej (TRALI); 2) reakcji hemolitycznej; 3) alloimmunizacji antygenami HLA lub HPA; 4) przeciążenia krążenia; 5) przeciążenia żelazem. Prawidłowa odpowiedź to:
78
Zarządzanie krwią pacjenta (Patient Blood Management, PBM) polega m.in. na: 1) wykorzystywaniu alternatywnych wobec transfuzji metod leczenia; 2) promowaniu restrykcyjnych strategii przetoczeń; 3) ograniczaniu utraty krwi (spowodowanej np. przez nadmierne pobieranie próbek do badań); 4) wykonywaniu systematycznych przetoczeń przynajmniej raz w tygodniu; 5) przetaczaniu przede wszystkim krwi pełnej. Prawidłowa odpowiedź to:
79
Ubogoleukocytarny koncentrat krwinek czerwonych jest stosowany w celu: 1) leczenia niedokrwistości u wszystkich pacjentów; 2) zapobiegania alloimmunizacji antygenami HLA; 3) zapobiegania ryzyku przeniesienia potransfuzyjnego zakażenia CMV; 4) leczenia niedokrwistości u płodów i noworodków; 5) zapobiegania ryzyku wystąpienia potransfuzyjnej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (TA-GvHD). Prawidłowa odpowiedź to:
80
Koncentraty krwinek płytkowych (KKP): 1) mogą być uzyskane z krwi pełnej lub metodą aferezy; 2) nie mogą być poddawane inaktywacji; 3) wszystkie stosowane do przetoczenia KKP są pozbawione leukocytów; 4) tylko składniki z aferezy są pozbawione leukocytów; 5) nie wymagają wykonania próby zgodności przed przetoczeniem. Prawidłowa odpowiedź to:
81
Przed rozpoczęciem zabiegu przetoczenia składnika krwi należy zawsze: 1) zidentyfikować pacjenta; 2) podać leki zapobiegające wystąpieniu reakcji alergicznych; 3) dokonać wizualnej oceny podłączanego składnika krwi; 4) porównać wynik badania grupy krwi pacjenta z grupą krwi na etykiecie pojemnika ze składnikiem krwi; 5) przed podaniem każdego składnika krwi należy wykonać próbę zgodności. Prawidłowa odpowiedź to:
82
U pacjentów z uprzednio nieleczonym chłoniakiem Hodgkina w stadium zaawansowania III i IV można zastosować:
83
Do niekorzystnych czynników ryzyka wg EORTC w stadium I oraz II chłoniaka Hodgkina należy: 1) wiek ≥50 lat; 2) stężenie hemoglobiny <10,5 g/dl; 3) liczba zajętych grup węzłowych ≥4; 4) płeć męska; 5) stężenie albuminy w osoczu <4 g/dl. Prawidłowa odpowiedź to:
84
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zastosowania immunoglobulin u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową: 1) immunoglobuliny stosuje się w przypadku nawracających infekcji u pacjentów ze stężeniem IgG poniżej 5 g/L; 2) immunoglobuliny podaje się co 3-4 tygodnie w dawce 0,4 g/kg m.c.; 3) stosuje się wyłącznie preparaty dożylne immunoglobulin; 4) stosuje się u wszystkich pacjentów z rozpoznaniem przewlekłej białaczki limfocytowej; 5) celem podawania immunoglobulin u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową jest uzyskanie stężenia IgG 6-8 g/L po 4 miesiącach terapii. Prawidłowa odpowiedź to:
85
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące pacjentów z chłoniakiem z obwodowych komórek T (PTCL): 1) w leczeniu I linii węzłowych PTCL stosuje się schematy oparte na antracyklinach; 2) transplantacja allogenicznych krwiotwórczych komórek macierzystych stanowi standard postępowania u wszystkich pacjentów z oporną/nawrotową postacią PTCL; 3) w przypadku leczenia choroby opornej i nawrotowej stosowane są schematy takie jak: ESHAP, DHAP, ICE, GDP z następową transplantacją krwiotwórczych komórek macierzystych; 4) do czynników ryzyka wchodzących w skład wskaźnika prognostycznego PIT należy m.in. stopień zaawansowania III lub IV; 5) najlepsze rokowanie dotyczy pacjentów ALCL ALK+. Prawidłowa odpowiedź to:
86
Do czynników ryzyka transformacji Richtera u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową nie należy:
87
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące pacjentów z chłoniakiem strefy brzeżnej (MZL):
88
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące białaczki plazmocytowej:
89
Jakie kryteria powinny zostać spełnione, aby rozpoznać MGUS łańcuchów lekkich? 1) nieprawidłowy stosunek FLC kappa/lambda <0,26 lub >1,65; 2) obecność białka monoklonalnego w surowicy <30 g/l; 3) klonalne plazmocyty w szpiku <10%; 4) obecna ekspresja łańcuchów ciężkich immunoglobulin w immunofiksacji; 5) białko monoklonalne w moczu <500 mg/24 h. Prawidłowa odpowiedź to:
90
Wskaż właściwe opcje postępowania w przypadku nawrotowego napadowego migotania przedsionków u pacjentów leczonych inhibitorem BTK: 1) preferowaną grupą leków kontrolujących częstość rytmu serca są blokery kanału wapniowego; 2) preferowaną grupą leków kontrolujących częstość rytmu serca są beta blokery; 3) w leczeniu przeciwzakrzepowym preferowany jest apiksaban początkowo w dawce 2x 2,5 mg; 4) w leczeniu przeciwzakrzepowym preferowane jest stosowanie VKA; 5) należy całkowicie odstawić inhibitory BTK. Prawidłowa odpowiedź to:
91
Pośrednie ryzyko zespołu rozpadu nowotworu (TLS) u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową leczonych schematem z wenetoklaksem stwierdza się, gdy:
92
Wskaż prawidłowe kryteria diagnostyczne przewlekłej białaczki limfocytowej zgodnie z zaleceniami IWCLL (2018): 1) obecność objawów ogólnych; 2) limfocytoza krwi obwodowej ≥5000/µl z przeważającą populacją morfologicznie dojrzałych, małych limfocytów utrzymująca się przez ≥3 miesiące; 3) obecność w rozmazie krwi małych, dojrzałych limfocytów i charakterystycznych cieni Gumprechta; 4) potwierdzenie klonalności łańcuchów lekkich kappa lub lambda oraz charakterystycznego immunofenotypu krążących limfocytów B (koekspresja CD19, CD20, CD5 i CD23) za pomocą cytometrii przepływowej; 5) limfocytoza krwi obwodowej ≥5000/µl z przeważającą populacją morfologicznie dojrzałych, małych limfocytów utrzymująca się przez ≥6 miesięcy. Prawidłowa odpowiedź to:
93
Charakterystyczną zmianą genetyczną w chłoniaku Burkitta jest:
94
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące transformacji Richtera (RT):
95
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nieklasycznego chłoniaka Hodgkina: 1) wyróżnia się postać stwardnienia guzkowego (NSCHL) i typ guzkowy z przewagą limfocytów (NLPHL); 2) stanowi kilka procentów przypadków chłoniaka Hodgkina; 3) charakteryzuje się agresywnym przebiegiem klinicznym; 4) standardem postępowania jest zastosowanie brentuksymabu wedotyny w skojarzeniu z chemioterapią AVD; 5) rokowanie w NLPHL jest bardzo dobre, odsetek 5-letniego całkowitego przeżycia (OS) wynosi ponad 90%. Prawidłowa odpowiedź to:
96
Które z kryteriów stanowią wskazanie do rozpoczęcia leczenia u chorych na szpiczaka plazmocytowego? 1) niewydolność nerek: klirens kreatyniny <60 ml/min lub stężenie kreatyniny >177 µmol/l (2 mg/dl); 2) niedokrwistość: stężenie hemoglobiny 2 g/dl poniżej dolnej granicy normy lub <10 g/dl; 3) odsetek klonalnych plazmocytów w szpiku >50%; 4) obecność białka monoklonalnego powyżej 3 g/dl; 5) >1 zmiana ogniskowa o wymiarze ≥5 mm w rezonansie magnetycznym (MR). Prawidłowa odpowiedź to:
97
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące chłoniaka z komórek płaszcza (MCL): 1) przebieg choroby jest heterogenny, ale w większości przypadków obserwuje się przebieg agresywny klinicznie; 2) podstawowym zaburzeniem w MCL jest translokacja t(11;14); 3) do stratyfikacji grup ryzyka u chorych na MCL stosuje się wskaźnik prognostyczny MIPI; 4) leczenie podtrzymujące rytuksymabem jest standardem postępowania po leczeniu 1 linii tylko u chorych niekwalifikujących się do procedury auto-HSCT; 5) aksykabtagen cyloleucel jest jedną z dostępnych opcji terapeutycznych u chorych z nawrotem chłoniaka MCL. Prawidłowa odpowiedź to:
98
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące pierwotnego chłoniaka ośrodkowego układu nerwowego (PCNSL): 1) w każdym przypadku podejrzenia PCNSL należy niezwłoczne włączyć steroidy z powodu bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta; 2) złotym standardem leczenia jest zastosowanie 6 cykli immunochemioterapii według schematu R-CHOP; 3) zdecydowaną większość przypadków PCNSL stanowi DLBCL, podtyp ABC; 4) w ramach leczenia indukującego stosuje się wielolekowe programy, których główną składową jest wysokodawkowany metotreksat, w skojarzeniu z rytuksymabem; 5) leczenie konsolidujące PCNSL obejmuje m.in. wykorzystanie wysokodawkowanej chemioterapii wspomaganej auto-HSCT. Prawidłowa odpowiedź to:
99
45-letni chory w dobrym stanie ogólnym, ECOG-1, został skierowany do diagnostyki z powodu uogólnionej limfadenopatii. W badaniach laboratoryjnych: HB 10 g/dl, PLT 215 G/l, liczba limfocyty 0,5 G/l, LDH 195 U/l, stężenie albumin 30 g/l. W badaniu histopatologicznym węzła chłonnego stwierdzono naciek chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL). W PET-CT stwierdzono obecność aktywnych metabolicznie węzłów chłonnych po obu stronach przepony, bez zmian pozawęzłowych. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
100
W diagnostyce wstępnej chłoniaka MZL przydatków oka rekomendowane jest:
101
W przypadku chłoniaków strefy brzeżnej, w których stwierdza się zakażenie HCV:
102
Zanubrutynib jest rekomendowany w leczeniu chłoniaków MZL:
103
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące inhibitorów BTK (BTKi):
104
Która opcja nie jest zarejestrowana w Europie do leczenia chorych na opornego/nawrotowego chłoniaka grudkowego?
105
POD24 uznaje się za jeden z najistotniejszych czynników prognostycznych w przypadku:
106
Które opcje terapeutyczne są zarejestrowane w Europie do leczenia pacjentów z opornym/nawrotowym chłoniakiem DLBCL już w drugiej linii leczenia?
107
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące postępowania u chorego na chłoniaka rozlanego z dużych komórek B w pierwszej linii leczenia:
108
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące postępowania w szpiczaku plazmocytowym z niewydolnością nerek:
109
Dopasuj do leków stosowanych w szpiczaku plazmocytowym mechanizm ich działania: 1) elranatamab; 2) talkwetamab; 3) selinexor; 4) belantamab mafodotyny; a) bispecyficzne przeciwciało monoklonalne GPRC5DxCD3; b) inhibitor eksportyny; c) bispecyficzne przeciwciało monoklonalne BCMAxCD3; d) przeciwciało monoklonalne anty-BCMA sprzężone z auristatyną F. Prawidłowa odpowiedź to:
110
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przewlekłej białaczki limfocytowej:
111
Do rozpoczęcia leczenia przewlekłej białaczki limfocytowej ma wskazania: 1) 75-letni pacjent z delecją 17p i ze wzrostem limfocytozy z 50x109/µl do 130x109/µl w ciągu 4 miesięcy oraz stabilną, uogólnioną limfadenopatią do 2-3 cm bez innych objawów choroby; 2) 64-letnia pacjentka z niezmutowanym statusem genów IGHV i delecją 17p, bezobjawową splenomegalią (brzeg śledziony wyczuwalny 3 cm poniżej lewego łuku żebrowego) i pierwszy raz stwierdzoną małopłytkowością 95x109/µl; 3) 83-letni pacjent ze zmutowanym statusem genów IGHV i bez delecji 17p oraz mutacji TP53 z masą węzłową w jamie brzusznej o wymiarach 11x12x13 cm; 4) 56-letni pacjent dotychczas nieleczony z powodu przewlekłej białaczki limfocytowej ze względu na brak wskazań do leczenia z nowo rozpoznaną niedokrwistością autoimmunohemolityczną z przeciwciałami typu ciepłego ze stężeniem hemoglobiny 6 g/dl; 5) 73-letnia pacjentka z niezmutowanym statusem genów IGHV i delecją 17p, dotychczas w obserwacji, bez wskazań do leczenia z nawracającymi od 6 miesięcy ciężkimi infekcjami dróg oddechowych wymagającymi każdorazowo dożylnej antybiotykoterapii. Prawidłowa odpowiedź to:
112
U pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową z delecją 17p lub mutacją TP53, zgodnie z aktualnymi rekomendacjami, w pierwszej linii terapii najbardziej skuteczną i bezpieczną terapią jest:
113
Jakie rozpoznanie sugeruje obecność triady objawów: zakrzepica żyły wrotnej, hemoliza i pancytopenia?
114
26-letnia kobieta będąca w 8. tygodniu pierwszej ciąży zgłosiła się do rutynowej kontroli ginekologicznej. Stan pacjentki i rozwój płodu był prawidłowy. W przeszłości nie miała zaburzeń hemostazy, natomiast jej babka w 39 r.ż. zmarła na zatorowość płucną. U pacjentki w badaniu genetycznym stwierdzono heterozygotyczną mutację cz. V Leiden. Jakie powinno być okołoporodowe postępowanie u tej chorej?
115
Wskaż czynnik zmniejszający powstawanie zakrzepu w naczyniach żylnych:
116
Stadium zaawansowania ziarniniaka grzybiastego IIIA oznacza:
117
W klasyfikacji TNM chłoniaków skóry innych niż ziarniniak grzybiasty/zespół Sézary’ego, wg ISCL/EORTC kryterium T2c oznacza:
118
Fototerapia UVB311 lub PUVA znajduje zastosowanie w leczeniu: 1) chłoniaka pierwotnego skóry strefy brzeżnej; 2) zespołu Sézary’ego; 3) chłoniaka pierwotnego skóry z ośrodków rozmnażania; 4) ziarniniaka grzybiastego; 5) lymphomatoid papulosis. Prawidłowa odpowiedź to:
119
Chemioterapia systemowa wielolekowa w połączeniu z radioterapią jest metodą z wyboru w leczeniu:
120
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące pierwotnego skórnego chłoniaka strefy brzeżnej: