Diagnostykę prenatalną cechuje bardzo wysoki odsetek rozpoznawania wad wrodzonych serca, jednak niektóre wady są niemożliwe lub bardzo trudne do wykrycia. Należy do nich:
- zespół hipoplazji prawego serca;
- przełożenie wielkich pni naczyniowych;
- koarktacja aorty;
- nieprawidłowy spływ żył płucnych;
- zespół Blanda-White’a-Garlanda.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychPrzed urodzeniem łatwo przeoczyć koarktację, TAPVC i ALCAPA, bo ujawniają się dopiero po zmianie krążenia.
Pełne wyjaśnienie ›
Do wad trudnych lub niemożliwych do wykrycia w diagnostyce prenatalnej należą koarktacja aorty (rozwija się po zamknięciu przewodu tętniczego), nieprawidłowy spływ żył płucnych i zespół Blanda-White'a-Garlanda (nieprawidłowe odejście lewej tętnicy wieńcowej od pnia płucnego). Zespół hipoplazji prawego serca jest zwykle dobrze widoczny w przekroju czterojamowym, a przełożenie wielkich pni wykrywa się na przekrojach odpływów, choć wykrywalność jest niższa.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie kardiologii dziecięcej (CMKP), diagnostyka prenatalna wad serca, wykrywalność
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-07