Zwiększone ryzyko rozwoju przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia płucnego (CTEPH) po ostrej zatorowości płucnej istnieje u pacjenta:
- z rozpoznanym przed laty wodogłowiem leczonym zastawką komorowo-przedsionkową;
- po splenektomii z powodu urazu w wyniku wypadku komunikacyjnego;
- leczonego tyreostatykiem z powodu nadczynności tarczycy;
- z rozpoznanym pierwotnym włóknieniem szpiku;
- leczonego z powodu choroby Leśniowskiego-Crohna.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychNie nadczynność, lecz niedoczynność tarczycy leczona hormonem jest opisywanym czynnikiem ryzyka CTEPH.
Pełne wyjaśnienie ›
Czynnikami ryzyka rozwoju CTEPH po ostrej zatorowości płucnej są między innymi zastawka komorowo-przedsionkowa wszczepiona z powodu wodogłowia, stan po splenektomii, choroby mieloproliferacyjne oraz przewlekłe choroby zapalne jelit, jak choroba Leśniowskiego-Crohna. Leczenie tyreostatykiem z powodu nadczynności tarczycy nie jest opisywanym czynnikiem ryzyka - dotyczy to niedoczynności tarczycy leczonej hormonem, a nie nadczynności.
Dlaczego nieWytyczne ESC/ERS dotyczące rozpoznawania i leczenia ostrej zatorowości płucnej, 2019, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18