PES · Kardiologia · wiosna 2023 · pytanie 61

56-letni pacjent z HFrEF rozpoznawaną od wielu lat, z wykluczoną etiologią niedokrwienną, stabilny klinicznie, z EF ok. 33 %, w klasie II/III wg NYHA, na pełnym leczeniu ARNI, antagonistą aldosteronu, flozyną oraz lekiem beta adrenolitycznym. Chory nie podaje i nigdy nie podawał dolegliwości stenokardialnych, stabilna wydolność fizyczna. Od kilku lat wymiar lewej komory w projekcji przymostkowej długiej jest stabilny i wynosi ok. 65 mm; EF nie poprawiła się w kolejnych badaniach. Biorąc pod uwagę wywiad i wyniki echo uzasadnione jest:

1. 1skierowanie na tomografię tętnic wieńcowych lub koronarografię, ponieważ brak poprawy może wynikać z pojawienia się istotnych zmian miażdżycowych;
2. 2skierowanie do ośrodka specjalistycznego w celu wykonania biopsji mięśnia sercowego i rozważenie ewentualnie terapii celowanej;
3. 3kontynuacja dotychczasowej terapii niewydolności serca;
4. 4ze względu na wieloletni przebieg choroby skierowanie pacjenta do ośrodka specjalistycznego w celu rozważenia przeszczepienia serca lub wspomagania lewej komory;
5. 5niewykonywanie dodatkowej diagnostyki inwazyjnej, ponieważ w tej sytuacji nie jest ona uzasadniona.