PES · Kardiologia

Sesja wiosna 2023

120 pytań CEM z testu PES z kardiologii (sesja wiosna 2023) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 103 z 128 zdających (80 %); 1 unieważnione.

1
Wskaż najkorzystniejszy sposób postępowania u 70-letniego pacjenta z ASD typu sinus venosus, stosunkiem przepływu płucnego do systemowego (Qp/Qs) >1.5 i podwyższoną wartością oporu płucnego w czasie cewnikowania serca (3-5 WU):
2
W której z wymienionych wad wrodzonych serca izolowane postkapilarne nadciśnienie płucne (wartość ciśnienia średniego >20 mm Hg, PAWP >15 mm Hg, PVR <3 WU) jest najmniej prawdopodobne?
3
W której z wymienionych wad wrodzonych serca korekcja chirurgiczna niesie największe ryzyko istotnej bradykardii zatokowej?
4
Który z objawów jest najmniej prawdopodobny u 27-letniego pacjenta po przeprowadzonej w dzieciństwie korekcji tetralogii Fallota, w czasie której implantowano homograft do drogi odpływu prawej komory?
5
30-letnia kobieta ma sinicę wtórną do nieskorygowanej atrezji płucnej. Powodem braku korekcji była hipoplazja tętnic płucnych. Kobieta jest zaproszona do Los Angeles, czyli ma w planach wielogodzinną podróż lotniczą. Należy jej zalecić:
6
30-letniej pacjentce z nieskorygowanym ubytkiem przegrody międzykomorowej, mrukiem wyczuwalnym palpacyjnie, pytającej o bezpieczeństwo planowanej ciąży wskazane jest zalecić:
7
Które z pytań najbardziej zasadne jest zadać 60-letniej kobiecie, dotychczas nieleczonej kardiologicznie, z nadwagą i zarejestrowaną w toku konsultacji bradykardią zatokową (HR - 52/min), w celu ustalenia przyczyny bradykardii?
8
Która z wymienionych sytuacji klinicznych u dorosłego człowieka jest najmniej prawdopodobnym zagrożeniem dla wykonanego wcześniej krążenia fontanowskiego, wykorzystującego tunel zewnątrzsercowy?
9
Która z technik nie znajduje zastosowania w postępowaniu u pacjenta z wrodzonym skorygowanym przełożeniem wielkich pni tętniczych (ccTGA- congenitally corrected)?
10
Która z cech przetrwałego otworu owalnego (PFO) nie jest łączona w badaniach obserwacyjnych i randomizowanych z prawdopodobnym jego udziałem w etiologii udarów niedokrwiennych w populacji osób poniżej 55. roku życia (tzw. PFO wysokiego ryzyka)?
11
U bezobjawowej pacjentki w wieku 66 lat, z prawidłową funkcją skurczową obydwu komór serca, z utrwalonym migotaniem przedsionków, u której powtarzalnie w przezklatkowym EKG stwierdzana jest miarowa akcja komór (stałe odstępy R-R) o częstości pomiędzy 45/min a 50/min należy: 1) włączyć do leczenia kwas acetylosalicylowy, przy braku przeciwwskazań; 2) włączyć do leczenia doustny antykoagulant (antagonistę witaminy K lub NOAC), przy braku przeciwwskazań; 3) wykonać przezskórną ablację migotania przedsionków; 4) wykonać inwazyjne badanie elektrofizjologiczne; 5) implantować stymulator serca; 6) wykonać kardiowersję elektryczną. Prawidłowa odpowiedź to:
12
76-letnia pacjentka z utrwalonym migotaniem przedsionków, po udarze mózgu i z przewlekłą chorobą nerek, znajdująca się w klasie czynnościowej NYHA II pomimo optymalnej farmakoterapii, pobiera maksymalne tolerowane dawki leku beta-adrenolitycznego i digoxyny, w 24-h zapisie Holter EKG średnia częstość komór wynosi 112/min a w badaniu UKG stwierdzono frakcję wyrzutową lewej komory równą 45% i średnicę lewego przedsionka 55 mm. Wskaż właściwe, dalsze postępowanie: 1) należy implantować rozrusznik VVI i wykonać ablację łącza przedsionkowo-komorowego; 2) należy implantować stymulator resynchronizujący serce i wykonać ablację łącza przedsionkowo-komorowego; 3) jeśli pacjentka nie pobiera leków antykoagulujących - należy włączyć leki przeciwpłytkowe, ponieważ pacjentka ma wysokie ryzyko udaru ale też wysokie ryzyko krwawień (w skali HAS BLED ≥3 punkty); 4) należy wykonać ablację migotania przedsionków - izolację żył płucnych; 5) pacjentka ma wysokie ryzyko udaru, ale również wysokie ryzyko krwawienia i powinna pobierać pełne dawki leków przeciwkrzepliwych z częstszą kontrolą, edukacją i próbami redukcji modyfikowalnych czynników ryzyka krwawień. Prawidłowa odpowiedź to:
13
U pacjenta z częstoskurczem z wąskimi zespołami QRS, stabilnym hemodynamicznie, należy przerwać arytmię: 1) w pierwszym rzucie poprzez podanie dożylne Prokainamidu; 2) w pierwszym rzucie poprzez zabiegi wzmagające napięcie nerwu X (np. masaż zatoki tętnicy szyjnej), ułożywszy uprzednio pacjenta w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami dolnymi; 3) w pierwszym rzucie poprzez dożylne podanie Adenozyny; 4) w drugim rzucie powinno być rozważone podanie dożylne Adenozyny; 5) w pierwszym rzucie kardiowersją elektryczną; 6) w trzecim rzucie, jeśli nieskuteczne są wcześniejsze kroki, należy rozważyć dożylne podanie blokerów kanału wapniowego lub beta-adrenolityków. Prawidłowa odpowiedź to:
14
U pacjenta z omdleniami o niewyjaśnionej przyczynie, u którego z EKG przewlekle stwierdza się blok prawej odnogi pęczka Hisa i blok przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa a w UKG prawidłowe wymiary i funkcję serca: 1) należy implantować stymulator resynchronizujący; 2) zaleca się wszczepienie rozrusznika serca, jeśli w trakcie inwazyjnego badania elektrofizjologicznego stwierdza się czas HV ≥70 ms (czas przewodzenia pomiędzy proksymalnym odcinkiem pęczka Hisa a mięśniem komór); 3) należy rozważyć implantację ICD w prewencji pierwotnej nagłego zgonu sercowego, niezależnie od frakcji wyrzutowej lewej komory; 4) można rozważyć implantację stymulatora serca bez badania elektrofizjologicznego w wybranych przypadkach: jeśli pacjent jest w podeszłym wieku, z zespołem kruchości i/lub z nawracającymi omdleniami z dużą szansą na uraz; 5) raz w roku powinno się przeprowadzać kontrolną wizytę, jeśli pacjent wykonuje regularne wysiłki. Prawidłowa odpowiedź to:
15
U pacjenta z niewydolnością serca, w klasie czynnościowej NYHA III pomimo optymalnej terapii, z utrwalonym migotaniem przedsionków, z frakcją wyrzutową lewej komory 30%: 1) należy rozważyć wszczepienie stymulatora resynchronizującego (CRT-P lub CRT-D) niezależnie od szerokości własnych zespołów QRS; 2) należy rozważyć wszczepienie CRT-P lub CRT-D jeśli szerokość własnych zespołów QRS wynosi >130 ms; 3) należy wszczepić ICD bez CRT w pierwotnej profilaktyce nagłego zgonu; 4) u którego dokonano już implantacji CRT-P lub CRT-D, należy dodatkowo rozważyć (klasa IIa) wykonanie ablacji łącza przedsionkowo-komorowego w przypadku odsetka stymulacji obukomorowej <90%; 5) u którego występują objawy migotania przedsionków i niekontrolowana, pomimo maksymalnych dawek leków, częstość akcji serca, należy implantować CRT niezależenie od szerokości własnych zespołów QRS. Prawidłowa odpowiedź to:
16
U bezobjawowego 67-letniego pacjenta z rozpoznaną CVD, bez innych czynników sercowo-naczyniowych:
17
U pacjentów w wieku 45-65 lat bez objawów podmiotowych i przedmiotowych ze strony układu sercowo-naczyniowego: 1) przed każdą operacją nie-sercowo-naczyniową (NCS), niezależnie od jej ryzyka, należy rozważyć wykonanie EKG i oznaczenie biomarkerów; 2) którzy nie mają dodatniego wywiadu w kierunku chorób sercowo-naczyniowych, ani czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, przed operacją przepukliny rozworu przełykowego przepony, należy rozważyć wykonanie EKG i oznaczenie biomarkerów; 3) którzy mają dodatni wywiad rodzinny w kierunku kardiomiopatii uwarunkowanej genetycznie, zaleca się EKG i echokardiografię przezklatkową przed zabiegiem operacyjnym NCS, niezależnie od ryzyka operacji; 4) zaleca się dokonanie przedoperacyjnej oceny ryzyka przed NCS; 5) przed NCS zaleca się optymalizację leczenia sercowo-naczyniowego i czynników ryzyka sercowo-naczyniowego zgodnie z wytycznymi, jeśli pozwala czas. Prawidłowa odpowiedź to:
18
U pacjenta przed operacją nie-sercowo-naczyniową (NCS), z de novo stwierdzonym szmerem nad sercem: 1) jeśli występują objawy podmiotowe i przedmiotowe dotyczące układu sercowo-naczyniowego, zaleca się echokardiografię przezklatkową (TTE) jedynie przed zabiegami NCS wysokiego ryzyka; 2) jeśli występują objawy podmiotowe i przedmiotowe dotyczące układu sercowo-naczyniowego, zaleca się TTE przed wszystkimi zabiegami NCS, niezależnie od ich ryzyka; 3) jeśli szmer sugeruje klinicznie istotną patologię, zaleca się TTE przed NCS związaną z dużym ryzykiem; 4) jeśli szmer sugeruje klinicznie istotną patologię, zaleca się TTE przed wszystkimi NCS, niezależnie od ryzyka zabiegu; 5) można wykonać zabieg NCS bez badania TTE niezależnie od jego ryzyka i od objawów podmiotowych i przedmiotowych pacjenta. Prawidłowa odpowiedź to:
19
U pacjenta otrzymującego podwójne leczenie przeciwpłytkowe (DAPT) z powodu przebytego przed 4 miesiącami PCI z powodu ostrego zespołu wieńcowego: 1) należy utrzymać terapię DAPT przed ekstrakcją 2 zębów (zabieg w trakcie DAPT); 2) jeśli planowana jest polipektomia okrężnicy a PCI dotyczyło zwężenia w pomoście, jeśli to możliwe - należy odroczyć polipektomię do czasu, kiedy można będzie zakończyć terapię DAPT; 3) przy braku czynników ryzyka zakrzepicy w stencie - należy kontynuować terapię kwasem acetylosalicylowym i należy rozważyć odstawienie inhibitora P2Y12 przed zabiegiem operacji nowotworu trzustki; 4) przy braku czynników ryzyka zakrzepicy w stencie - należy zastosować terapię pomostową tirofibanem/eptyfibatydem lub kangrelorem przed zabiegiem operacji nowotworu trzustki; 5) terapię pomostową tirofibanem/eptyfibatydem lub kangrelorem można zastosować jedynie, gdy ryzyko krwawienia podczas operacji nie sercowo-naczyniowej (NCS) jest duże, równocześnie ryzyko zakrzepowe jest duże (duże ryzyko nawrotu niedokrwienia serca) a NCS nie może być odroczony. Prawidłowa odpowiedź to:
20
U pacjenta otrzymującego przewlekle leczenie doustnymi antykoagulantami (OAC), przed operacją nie-sercowo-naczyniową (NCS): 1) jeśli otrzymuje on OAC z powodu sztucznej zastawki dwudzielnej, przed resekcją płuca, należy rozważyć terapię pomostową heparyną niefrakcjonowaną lub drobnocząsteczkową; 2) po przebytym przed 2 miesiącami niedokrwiennym udarze mózgu, przed operacją naczyniową naprawy tętniaka aorty brzusznej, jeśli nie można odroczyć operacji naczyniowej, należy przerwać leczenie przeciwkrzepliwe przed operacją; 3) po przebytym przed 2 miesiącami niedokrwiennym udarze mózgu, przed operacją naczyniową naprawy tętniaka aorty brzusznej, jeśli nie można odroczyć operacji naczyniowej, można rozważyć leczenie pomostowe heparyną niefrakcjonowaną lub drobnocząsteczkową; 4) pobierającego OAC z powodu zastawki aortalnej nowego typu, bez migotania przedsionków, wcześniejszych powikłań zakrzepowo-zatorowych, ciężkiej dysfunkcji lewej komory, ani nadkrzepliwości, przed operacją resekcji guza pęcherza moczowego, należy operować z mniejszymi wartościami INR lub z krótką przerwą w stosowaniu OAC; 5) jeśli OAC stosowany jest z powodu migotania przedsionków, nie wolno go przerywać, niezależnie od ryzyka krwawienia w trakcie NCS. Prawidłowa odpowiedź to:
21
W trakcie oceny czynności rozkurczowej lewej komory otrzymano następujące wartości: E/A 2,0, prędkość fali E 1,5 m/s, DT 150 ms, średnie E/E’ 15, prędkość fali niedomykalności trójdzielnej 2,5 m/s, wskaźnik objętości lewego przedsionka 35 ml/m2 (przy ciężkiej niedomykalności mitralnej i EF 70%). W oparciu o powyższe parametry wskaż prawidłową ocenę:
22
Zwężenie lewego ujścia żylnego może powstać w wyniku: 1) restrykcji płatków zastawki w wyniku zaburzeń kurczliwości lewej komory; 2) obecności guza w lewym przedsionku; 3) kardiomiopatii przerostowej; 4) zmian poreumatycznych zastawki mitralnej; 5) zwapnienia pierścienia mitralnego. Prawidłowa odpowiedź to:
23
Do czynników podwyższonego ryzyka nagłego zgonu w kardiomiopatii przerostowej należy: 1) przebyte leczenie interwencyjne; 2) koniuszkowa postać kardiomiopatii przerostowej; 3) hipotonia w trakcie próby wysiłkowej; 4) wiek powyżej 60. r.ż; 5) dodatni wywiad rodzinny (kardiomiopatia przerostowa i nagłe zatrzymanie krążenia w rodzinie). Prawidłowa odpowiedź to:
24
Przyczyną „zaniżonego” gradientu w ciasnej stenozie aortalnej może być: 1) poszerzenie aorty wstępującej; 2) ciężka dysfunkcja rozkurczowa lewej komory; 3) towarzysząca istotna niedomykalność aortalna; 4) dysfunkcja włókien podłużnych lewej komory; 5) ciężka niedomykalność mitralna. Prawidłowa odpowiedź to:
25
Ocenę echokardiograficzną czynności rozkurczowej lewej komory znacznie utrudnia lub uniemożliwia: 1) frakcja wyrzutowa lewej komory <20%; 2) niedomykalność zastawki aortalnej; 3) ogłuszenie lewego przedsionka po kardiowersji; 4) zaawansowana wada mitralna; 5) migotanie przedsionków. Prawidłowa odpowiedź to:
26
W zaawansowanej, ciężkiej niedomykalności zastawki aortalnej można stwierdzić: 1) wysoką amplitudę ciśnienia tętniczego; 2) tętno włośniczkowe; 3) przekrwienie spojówek; 4) ton Traubego nad tętnicą udową; 5) wzmożenie II tonu nad tętnicą płucną. Prawidłowa odpowiedź to:
27
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące izolowanego niescalenia mięśnia lewej komory: 1) przyczyną są zaburzenia genetyczne; 2) stanowi wskazanie do wszczepienia ICD; 3) zawsze jest wskazaniem do stosowania antykoagulantów; 4) wymaga różnicowania z koniuszkową postacią kardiomiopatii przerostowej; 5) rozpoznaje się, gdy grubość warstwy niescalonej jest co najmniej 2x większa od warstwy prawidłowej pod koniec skurczu. Prawidłowa odpowiedź to:
28
Przeciwwskazaniem do przezskórnego zamykania ubytku przegrody międzyprzedsionkowej jest: 1) średnica ubytku powyżej 38 mm; 2) ubytek typu sinus venosus; 3) towarzysząca ciężka niedomykalność zastawki trójdzielnej; 4) udowodniona zatorowość obwodowa; 5) brak rąbka aortalnego. Prawidłowa odpowiedź to:
29
Restrykcji płatków zastawki mitralnej prowadzącej do jej niedomykalności nie powoduje: 1) perforacja płatka zastawki w przebiegu IZW; 2) zmiany zwyrodnieniowe zastawki; 3) uszkodzenie lewej komory; 4) urwanie struny ścięgnistej; 5) poreumatyczne usztywnienie płatków. Prawidłowa odpowiedź to:
30
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące ubytku przegrody międzyprzedsionkowej typ wtórny (ASD II): 1) objętość przecieku systemowo - płucnego zależy, między innymi, od podatności rozkurczowej prawej komory; 2) osłuchowo typowy jest szmer rozkurczowy w polu osłuchiwania pnia płucnego; 3) tętnicze nadciśnienie płucne jest częstym następstwem nieskorygowanego ubytku; 4) nie jest przeciwwskazaniem do ciąży, o ile nie towarzyszy mu tętnicze nadciśnienie płucne; 5) zwiększa ryzyko rozwoju infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Prawidłowa odpowiedź to:
31
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące dorosłych po operacji sposobem Fontana: 1) arytmia przedsionkowa z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym zagraża życiu i jest wskazaniem do kardiowersji; 2) typową arytmią w odległej obserwacji jest utrwalony częstoskurcz komorowy; 3) ciąża jest zwykle dobrze tolerowana; 4) można rozważyć celowane leczenie nadciśnienia płucnego w razie podwyższenia naczyniowego oporu płucnego przy zachowanym ciśnieniu napełniania komory; 5) konieczna jest okresowa obrazowa i biochemiczna ocena wątroby. Prawidłowa odpowiedź to:
32
Do typowych odległych następstw operacji Senninga w dzieciństwie z powodu prostej transpozycji pni tętniczych nie należy: 1) niedomykalność anatomicznej zastawki trójdzielnej (systemowej); 2) niedomykalność zastawki aortalnej; 3) blok przedsionkowo-komorowy; 4) choroba węzła zatokowego; 5) zwężenie drogi odpływu prawej komory (systemowej). Prawidłowa odpowiedź to:
33
U 40-letniej kobiety skarżącej się na sporadyczne kołatania serca bez omdleń/utrat przytomności, w badaniu ECHO stwierdzono: ubytek przegrody międzyprzedsionkowej typu żyły głównej górnej, nie udało się ocenić spływu żył płucnych. Duży przeciek lewo-prawy, Qp/Qs - 3.3, poszerzona jama prawej komory (50 mm na poziomie drogi napływu, RVIT), grubość jej mięśnia 5 mm, mała niedomykalność zastawki trójdzielnej, RVSP 60 mm Hg. Prawidłowe proponowane postępowanie to: 1) obserwacja - chora skąpoobjawowa, ryzyko operacji przewyższa korzyści; 2) dalsza diagnostyka obrazowa spływu żył płucnych; 3) cewnikowanie serca w celu określenia rodzaju nadciśnienia płucnego; 4) operacja bez dodatkowej diagnostyki, gdyż prawa komora jest poszerzona a nieprawidłowy spływ żył płucnych w tych wypadkach jest bardzo rzadki; 5) ograniczenie wysiłków fizycznych w celu zwolnienia progresji następstw wady. Prawidłowa odpowiedź to:
34
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tętniczego nadciśnienia płucnego w przebiegu wad wrodzonych serca: 1) może być powikłaniem wady serca z pierwotnie systemowo-płucnym przeciekiem; 2) operacja wady przeciekowej może nie zapobiegać jego rozwojowi; 3) wymaga potwierdzenia cewnikowaniem serca; 4) celowaną farmakoterapię włącza się w razie nieskuteczności blokerów kanału wapniowego; 5) jednym z warunków jego rozpoznania jest stwierdzenie ciśnienia zaklinowania w kapilarach płucnych >15 mm Hg. Prawidłowa odpowiedź to:
35
U 30-letniego mężczyzny z sinicą kończyn dolnych, w klasie czynnościowej III, w badaniu radiologicznym klatki piersiowej stwierdzono poszerzenie sylwetki serca, poszerzony pień płucny i tętnice płucne, poszerzoną aortę, redukcję obwodowego rysunku naczyniowego. EKG - rytm zatokowy, cechy przerostu obu komór. Chorego skierowano na badanie echokardiograficzne z podejrzeniem:
36
Do typowych odległych następstw korekcji tetralogii Fallota w dzieciństwie należy: 1) niedomykalność zastawki pnia płucnego; 2) niedomykalność zastawki mitralnej; 3) arytmia komorowa; 4) poszerzenie aorty wstępującej; 5) nadciśnienie płucne. Prawidłowa odpowiedź to:
37
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące niedomykalności zastawki mitralnej: 1) może wynikać z rozszczepu przedniego płatka zastawki mitralnej; 2) jej następstwem jest zwiększenie obciążenia następczego lewej komory; 3) wskazaniem do leczenia zabiegowego bezobjawowej pierwotnej niedomykalności jest dysfunkcja lewej komory (LVESD ≥40 mm i/lub LVEF ≤60%); 4) izolowana ciężka wtórna postać wady jest wskazaniem do leczenia operacyjnego; 5) może prowadzić do tętniczego nadciśnienia płucnego. Prawidłowa odpowiedź to:
38
34-letnia kobieta z ubytkiem przegrody międzyprzedsionkowej typ wtórny jest w 10. tygodniu ciąży. Bez dolegliwości. W badaniu echokardiograficznym - poszerzona prawa komora 50 mm droga napływu, 40 mm droga odpływu, mięsień prawidłowej grubości, TAPSE 20 mm, Qp/Qs 3.5. Umiarkowana niedomykalność zastawki trójdzielnej, Vmax przepływu zwrotnego 3.0 m/s. Wskaż zalecenie kardiologiczne dla opisanego przypadku:
39
78-letni chory z ograniczeniem tolerancji wysiłku od pół roku. Echokardiograficznie wykazano degeneracyjne zwężenie zastawki aortalnej, powierzchnia (AVA) zmniejszona do 0.80 cm2, gradient średni 20 mm Hg, maksymalna prędkość przepływu - 3.3 m/s, indeksowana objętość wyrzutowa (SVi) 20 ml/m2. Frakcja wyrzutowa lewej komory 60%. Następnym krokiem powinno być:
40
Rzut serca ulega zmniejszeniu w przypadku:
41
W warunkach prawidłowych wysycenie tlenem krwi wynosi:
42
Rozpoznanie zespołu krótkiego QT należy brać pod uwagę w przypadku:
43
Do elektrokardiograficznych cech hiperwagotomii należy: 1) przyśpieszenie rytmu zatokowego; 2) wysoka amplituda załamków P; 3) wydłużenie odstępu PQ; 4) skośne do góry obniżenia odcinka ST; 5) wysoka amplituda załamków T. Prawidłowa odpowiedź to:
44
Zespół WPW wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nagłego zgonu sercowego u pacjentów z: 1) obecnością >1 drogi dodatkowej; 2) wysoką amplitudą załamków P w spoczynkowym zapisie EKG; 3) wysoką amplitudą załamków T; 4) anomalią Ebsteina; 5) AVNRT wyzwalającym migotanie przedsionków. Prawidłowa odpowiedź to:
45
U chorych bez innych wskazań do antykoagulacji należy rozważyć zastosowanie:
46
U objawowych pacjentów z kardiomiopatią przerostową oraz zwężeniem drogi odpływu lewej komory w leczeniu farmakologicznym zastosować należy:
47
Przeciwwskazaniem bezwzględnym do zastosowania leczenia fibrynolitycznego nie jest:
48
Wskaż prawidłowe postępowanie w przypadku zmiany doustnej terapii przeciwkrzepliwej:
49
U którego z pacjentów można zastosować pozaustrojową oksygenację przezbłonową (ECMO)?
50
U 60-letniej pacjentki z dobrze kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym rozpoznano przypadkowo ciężką, pierwotną niedomykalność zastawki mitralnej (typ II wg Carpentier’a). Pacjentka nie podaje objawów klinicznych, bez wywiadu arytmii przedsionkowych i komorowych. W badaniu echokardiograficznym LVEF 55%, EDD 50 mm, ESD 35 mm. Ryzyko w skali EuroSCORE II wynosi 0.72%. Wskaż zalecane postępowanie w opisanej sytuacji klinicznej:
51
Odsetek implantacji stałego rozrusznika serca po TAVI według dostępnych rejestrów waha się pomiędzy 3,4% a 25,9%. W każdym przypadku przed przystąpieniem do zabiegu przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej należy dokonać indywidualnej analizy występowania czynników predykcyjnych dla stałej stymulacji serca. Wskaż, który/które spośród wymienionych wskaźników nie są czynnikami predykcyjnymi stałej stymulacji serca po TAVI: 1) płeć żeńska; 2) LAH; 3) wydłużenie odstępu PR; 4) istotne zwapnienia pierścienia mitralnego; 5) otyłość. Prawidłowa odpowiedź to:
52
Pacjent 60-letni z niewydolnością serca z obniżoną funkcją skurczową lewej komory (LVEF - 30%) na tle kardiomiopatii rozstrzeniowej został przyjęty do oddziału z powodu zaostrzenia przewlekłej niewydolności serca. W wywiadzie narastające obrzęki kończyn dolnych sięgające do stawów kolanowych oraz duszności w klasie NYHA III od 2 tygodni. Pacjent podaje regularne stosowanie leków, w tym furosemidu 80 mg/dobę (nie zmieniano leczenia w ostatnim czasie). RR przy przyjęciu 115/70 mm Hg. Stężenie kreatyniny = 1,4 mg%. BMI 27 kg/m2. U tego chorego należy podać:
53
U bezobjawowej 68-letniej pacjentki stwierdzono blok prawej odnogi pęczka Hisa z blokiem przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa w jednym EKG, a blok tylnej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa w kolejnym EKG. Odstęp PQ był prawidłowy. Frakcja wyrzutowa lewej komory - 55%. Pacjentka jest bezobjawowa. U opisanej pacjentki należy:
54
Wskaż stwierdzenia prawdziwe opisujące wskazania do implantacji stałego rozrusznika serca: 1) blok przedsionkowo-komorowy (AVB) całkowity nie ustępuje co najmniej 2 dni po zawale serca; 2) AVB wysokiego stopnia nie ustępuje w ciągu 3 dni obserwacji po operacji kardiochirurgicznej; 3) AVB całkowity utrzymuje się przez 24-48 godzin po TAVI; 4) w przypadku nowo powstałego bloku lewej odnogi pęczka Hisa z QRS 130 ms bez dalszego wydłużania w ciągu 48 h po procedurze TAVI i bez stwierdzanych wcześniej zaburzeń przewodzenia; 5) dysfunkcja węzła zatokowego utrzymuje się 2 tygodnie po transplantacji serca. Prawidłowa odpowiedź to:
55
Wskaż stwierdzenia opisujące prawidłowe postępowanie w ostrych i przewlekłych zespołach wieńcowych: 1) u pacjentów z podejrzeniem lub rozpoznaniem CCS zaleca się badania przesiewowe w kierunku cukrzycy typu 2 obejmujące: oznaczenie HbA1c i stężenia glukozy we krwi na czczo, ewentualnie wykonanie OGTT; 2) pacjentom świeżo przyjętym do szpitala, u których podejrzewa się CCS, powinno się rutynowo całodobowo monitorować EKG; 3) u pacjenta lat 58 z BMI 38 kg/m2, szybkim migotaniem przedsionków (akcja serca ok. 120 ud/min) i podejrzeniem choroby wieńcowej wskazane jest w pierwszej kolejności wykonanie angio-TK tętnic wieńcowych; 4) u pacjenta z cukrzycą i chorobą wieńcową wskazane jest zastosowanie empagliflozyny; 5) docelowe wartości skurczowego ciśnienia tętniczego w pomiarze gabinetowym u chorych z przewlekłym zespołem wieńcowym powinny wynosić: 120-130 mm Hg dla populacji ogólnej i 130-140 mm Hg dla osób starszych (>55. r.ż.). Prawidłowa odpowiedź to:
56
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące farmakoterapii zaburzeń lipidowych: 1) farmakoterapię należy rozważać u pacjentów z grupy dużego ryzyka sercowo-naczyniowego ze stężeniem TG >180 mg/dl; 2) lekiem pierwszego wyboru przy stężeniu trójglicerydów >200 mg/dl jest fenofibrat; 3) lekiem pierwszego wyboru u pacjenta z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym i hipertriglicerydemią może być atorwastatyna; 4) lekiem pierwszego wyboru u pacjenta z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym i hipertriglicerydemią może być rozuwastatyna; 5) u pacjenta z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym stosującego atorwastatynę w dawce 80 mg/d i stężeniem TG 210 mg/dl można dołączyć fenofibrat; 6) w przypadku nietolerancji statyn u pacjentów z hipercholesterolemią należy zastosować fenofibrat. Prawidłowa odpowiedź to:
57
42-letni mężczyzna został przyjęty do oddziału kardiologii w trybie ostro-dyżurowym z powodu silnego nietypowego bólu w klatce piersiowej występującego okresowo od około 7 dni. Równocześnie choruje na wrzodziejące zapalenie jelita grubego. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono nieznacznie podwyższone markery uszkodzenia mięśnia sercowego. W EKG zarejestrowano tachykardię zatokową, bez istotnych zmian w zakresie odcinka ST. W echokardiografii przezklatkowej prawidłowe wymiary jam serca, kompetentny aparat zastawkowy, bez odcinkowych zaburzeń kurczliwości, LVEF 52%. Wskaż postępowanie, które ułatwi postawienie rozpoznania i leczenie chorego: 1) należy zapytać, czy pacjent stosuje sulfasalazynę z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego; 2) należy zapytać o przebytą infekcję wirusową w ostatnim czasie; 3) należy wykonać koronarografię w trybie pilnym; 4) należy oznaczyć CRP; 5) w przypadku wyników sugerujących rozpoznanie ostrego zapalenia osierdzia należy włączyć ibuprofen w dawce 2 x 400 mg. Prawidłowa odpowiedź to:
58
75-letni chory przewlekle dializowany, w trakcie leczenia skojarzonego raka złośliwego pęcherza moczowego (leczenie operacyjne z następczą radio i chemioterapią) został przyjęty do oddziału kardiologii z powodu ostrej, centralnej zatorowości płucnej po epizodzie zasłabnięcia. Przy przyjęciu chory w stanie ogólnym średnim, z nasiloną dusznością, wymagający tlenoterapii biernej. Parametry krytyczne: RR 110/70 mm Hg, HR 98/minutę, SpO2 91% bez tlenoterapii. W badaniach laboratoryjnych dodatni poziom troponiny T oraz d-dimery na poziomie 15 tys µg/l. W echokardiografii przezklatkowej cechy przeciążenia prawej komory. W badaniu angio-TK obecność materiału zatorowego w miejscu podziału tętnicy płucnej na tętnicę płucną prawą i lewą. Wskaż optymalną formę terapii dla chorego:
59
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia chorych ze stenozą aortalną: 1) do leczenia operacyjnego należy skierować chorego z bezobjawową ciężką stenozą aortalną i LVEF 54%; 2) zabieg TAVI może być wykonany u chorego ze wskazaniami do leczenia w ciężkiej stenozie aortalnej bez względu na symptomatologię; 3) dodatkowymi wskaźnikami, które mogą być pomocne w kwalifikacji pacjenta z bezobjawową ciężką stenozą aortalną do leczenia zabiegowego są markery biochemiczne, np. NT-proBNP, troponina, fetuina A; 4) CMR i ocena LGE o lokalizacji podwsierdziowej może być pomocna w kwalifikacji pacjenta z bezobjawową ciężką stenozą aortalną do leczenia zabiegowego; 5) celem wczesnego leczenia zabiegowego w bezobjawowej ciężkiej stenozie aortalnej jest zapobieganie nieodwracalnym zmianom w szczególności w miokardium i układzie naczyń płucnych, które mogą rozwinąć się w bezobjawowej fazie choroby, a które istotnie zwiększą ryzyko zabiegu oraz wpłyną na rokowanie nawet przy skutecznym jego przeprowadzeniu w przyszłości. Prawidłowa odpowiedź to:
60
Jakich zmian w funkcji nerek (eGFR) można oczekiwać w trakcie terapii lekami moczopędnymi zmniejszającej zastój w ostrej niewydolności serca?
61
56-letni pacjent z HFrEF rozpoznawaną od wielu lat, z wykluczoną etiologią niedokrwienną, stabilny klinicznie, z EF ok. 33 %, w klasie II/III wg NYHA, na pełnym leczeniu ARNI, antagonistą aldosteronu, flozyną oraz lekiem beta adrenolitycznym. Chory nie podaje i nigdy nie podawał dolegliwości stenokardialnych, stabilna wydolność fizyczna. Od kilku lat wymiar lewej komory w projekcji przymostkowej długiej jest stabilny i wynosi ok. 65 mm; EF nie poprawiła się w kolejnych badaniach. Biorąc pod uwagę wywiad i wyniki echo uzasadnione jest: 1) skierowanie na tomografię tętnic wieńcowych lub koronarografię, ponieważ brak poprawy może wynikać z pojawienia się istotnych zmian miażdżycowych; 2) skierowanie do ośrodka specjalistycznego w celu wykonania biopsji mięśnia sercowego i rozważenie ewentualnie terapii celowanej; 3) kontynuacja dotychczasowej terapii niewydolności serca; 4) ze względu na wieloletni przebieg choroby skierowanie pacjenta do ośrodka specjalistycznego w celu rozważenia przeszczepienia serca lub wspomagania lewej komory; 5) niewykonywanie dodatkowej diagnostyki inwazyjnej, ponieważ w tej sytuacji nie jest ona uzasadniona. Prawidłowa odpowiedź to:
62
Pacjentka z HFrEF, obecnie stabilna, z EF ok. 35%, planuje ciążę. Które z leków stosowanych w niewydolności serca nie są przeciwwskazane do stosowania w trakcie ciąży? 1) inhibitory konwertazy angiotensyny II, sartany, ARNI; 2) kardioselektywne leki beta-adrenolityczne; 3) antagoniści aldosteronu; 4) iwabradyna; 5) inhibitory SGLT-2. Prawidłowa odpowiedź to:
63
Przeciwwskazaniem do transplantacji serca nie jest: 1) indeks masy ciała >30 kg/m2; 2) aktywna infekcja; 3) choroby współistniejące o poważnym, niekorzystnym rokowaniu; 4) alkoholizm; 5) niezadowalające wsparcie społeczne, co może uniemożliwić odpowiednią współpracę i przestrzeganie zaleceń lekarskich w warunkach ambulatoryjnych. Prawidłowa odpowiedź to:
64
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nowych doustnych leków przeciwzakrzepowych niebędących antagonistami witaminy K (NOAC): 1) amiodaron zwiększa stężenie dabigatranu, ale w odniesieniu do apiksabanu oraz riwaroksabanu nie ma takich danych lub efekt jest znikomy; 2) atorwastatyna zwiększa istotnie stężenie dabigatranu, apiksabanu oraz riwaroksabanu; 3) klarytromycyna zwiększa stężenie jedynie riwaroksabanu, ale nie ma takiego wpływu na dabigatran i apiksaban; 4) itrakonazol, ketokonazol istotnie zwiększają stężenie dabigatranu, apiksabanu oraz riwaroksabanu; 5) werapamil zwiększa stężenie dabigatranu i w sytuacji jednoczesnego stosowania tych leków dabigatran powinien być podawany w dawce 2 x 110 mg. Prawidłowa odpowiedź to:
65
Lekami o udokumentowanej skuteczności zmniejszającymi ryzyko rozwoju niewydolności serca lub konieczności hospitalizacji są: 1) leki beta-adrenolityczne w nadciśnieniu tętniczym; 2) diuretyki u osób z nadciśnieniem tętniczym; 3) statyny u każdego chorego nawet z małym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych; 4) inhibitory SGLT-2 u chorych z cukrzycą, z wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych; 5) inhibitory konwertazy angiotensyny II lub sartany u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Prawidłowa odpowiedź to:
66
Do echokardiograficznych cech przemawiających za nadciśnieniem płucnym należy: 1) powiększona prawa komora ze wskaźnikiem wymiarów podstawnych prawej komory/lewej komory w projekcji 4 jamowej =1,5; 2) obniżona amplituda skurczowego ruchu pierścienia zastawki trójdzielnej (TAPSE) <18 mm Hg w projekcji m-mode; 3) obniżona skurczowa prędkość pierścienia zastawki trójdzielnej (S’) <10 cm/s w dopplerze tkankowym; 4) powiększona końcowo-skurczowa powierzchnia prawego przedsionka >16 cm2 w projekcji 4 jamowej. Prawidłowa odpowiedź to:
67
Chory z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzucania, z EF ok. 38% otrzymuje bisoprolol, eplerenon, ramipryl oraz torasemid. Po rozmowie z chorym zadecydowano o włączeniu flozyny oraz sakubitrylu/walsartanu. Wskaż fałszywe stwierdzenie odnoszące się do opisanej sytuacji klinicznej: 1) należy włączyć sakubitryl/walsartan po okresie krótszym niż 24 godziny od dawki ramiprylu, aby uniknąć przerwy w leczeniu; 2) flozynę należy włączyć jak najszybciej nie czekając na osiągnięcie optymalnych poziomów pozostałych preparatów; 3) podczas włączania flozyny może być wskazane zmniejszenie dawki leku moczopędnego ze względu na działanie diuretyczne flozyn; 4) podczas włączania sakubitrylu/walsartanu konieczne jest zmniejszenie dawki bisoprololu aby uniknąć efektu hipotensyjnego; 5) korzystniejsze jest stosowanie połączenia ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem niż stosowanie samego sakubitrylu/walsartanu. Prawidłowa odpowiedź to:
68
Dane kliniczne użyteczne do oceny wyjściowego ryzyka wystąpienia ostrego zespołu aortalnego to:
69
W przebiegu zaciskającego zapalenia osierdzia do objawów przedmiotowych nie należy/nie należą:
70
Wskaż kryterium zwiększające dodatkowo prawdopodobieństwo klinicznego podejrzenia zapalenia mięśnia sercowego:
71
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące amyloidozy serca: 1) w zależności od rodzaju odkładanego białka wyróżnia się dwie postaci amyloidozy (AL - odkładanie się łańcuchów lekkich oraz ATTR -odkładanie się transtyretyny); 2) amyloid odkłada się wyłącznie w tkance mięśniowej ściany komór.; 3) ostateczne rozpoznanie amyloidozy wymaga potwierdzenia w badaniu histopatologicznym; 4) scyntygrafia serca z użyciem izotopu technetu nie umożliwia różnicowania postaci ATTR z AL; 5) tafamidis jest skuteczny w postaci amyloidozy ATTR. Prawidłowa odpowiedź to:
72
Które z poniższych stanowią wskazanie do antybiotykowej profilaktyki infekcyjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów z wrodzonymi lub nabytymi wadami serca?
73
Wymienione niżej cechy charakteryzują zespół Carneya. Wyjątkiem jest/są:
74
Czynnikiem nawrotu infekcyjnego zapalenia wsierdzia jest/są:
75
Wskaż zestaw parametrów będący wskazaniem do zastosowania nieinwazyjnej wentylacji u pacjenta z obrzękiem płuc:
76
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IE) po wszczepieniu protezy zastawkowej:
77
U pacjenta z ciężkimi objawami niewydolności serca pomimo zastosowania optymalnej terapii, rozważyć należy wszczepienie urządzenia wspomagającego pracę lewej komory serca (LVAD) jeśli występują poniższe, z wyjątkiem:
78
Wskaż główne kryteria dużego ryzyka krwawienia podczas przezskórnej interwencji wieńcowej: 1) ciężka lub schyłkowa przewlekła choroba nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2); 2) samoistne krwawienie wymagające hospitalizacji i/lub przetoczenia krwi w ciągu ostatnich 6 miesięcy; 3) przewlekłe stosowanie doustnych niesterydowych leków przeciwzapalnych; 4) niedawny poważny zabieg chirurgiczny lub poważny uraz; 5) wiek ≥60 lat. Prawidłowa odpowiedź to:
79
Preferowanym lekiem inotropowym u pacjentów z ostrą niewydolnością serca leczonych beta-adrenolitykami jest:
80
Pacjent leczony z powodu migotania przedsionków dabigatranem w dawce 2 x150 mg został przyjęty na oddział chirurgiczny celem pilnego leczenia krwawienia do przewodu pokarmowego. Ostatnią dawkę dabigatranu przyjął 3 godziny przed przyjęciem do SOR. Lekiem, który selektywnie zwiąże dabigatran unieczynniając go jest:
81
Pacjent leczony przewlekle apiksabanem w dawce 2 x 5 mg z powodu migotania przedsionków przyjął podczas próby samobójczej 12 tabletek leku. Antidotum, będące niepełnowartościowym analogiem czynnika Xa jest:
82
U pacjenta hospitalizowanego w warunkach intensywnej terapii kardiologicznej po przeskórnej implantacji zastawki aortalnej (TAVI) z powodu nadkomorowych zaburzeń rytmu jest wskazane zastosować ultrakrótkodziałający beta-bloker. Adekwatny wybór to:
83
Pacjent leczony takrolimusem po przeszczepieniu nerki wymaga leczenia doustnym antykoagulantem. Uzyskany z laboratorium wynik przedstawia eGFR 48 ml/min obliczony wg wzoru CKD-EPI. Podjęto decyzję o włączeniu rywaroksabanu, lecz najwłaściwszym postępowaniem powinno być:
84
Wśród leków tzw. „pierwszej linii” terapii niewydolności serca ze zredukowaną funkcją skurczową (HFrEF) znajdują się leki o różnych kierunkach oddziaływania na metabolizm komórki. Ze względu na wspólny szlak metaboliczny przed włączeniem sakubitrylu - inhibitora neprilizyny konieczne jest odstawienie innego leku z zachowaniem odpowiedniego okresu wash-out. Lekiem koniecznym do odstawienia jest:
85
W farmakoterapii niewydolności serca, bezpośrednie oddziaływanie prowadzące poprzez stymulację enzymu do zwiększenia wytwarzania cyklicznego monofosforanu guanozyny, jest wynikiem działania:
86
W farmakoterapii tętniczego nadciśnienia płucnego, zwiększenie stężenia cyklicznego monofosforanu guanozyny poprzez hamowanie jego degradacji, jest wynikiem działania:
87
W farmakoterapii tętniczego nadciśnienia płucnego, bezpośrednie oddziaływanie prowadzące poprzez stymulację enzymu do zwiększenia wytwarzania cyklicznego monofosforanu guanozyny, jest wynikiem działania:
88
Jedynym doustnym, o odwracalnym wiązaniu z receptorem oraz podawanym w aktywnej postaci inhibitorem receptora P2Y12, jest:
89
Według wytycznych ESC/ESH 2018 r. u chorych z opornym nadciśnieniem tętniczym przy braku przeciwskazań lub nietolerancji jako 4. lek hipotensyjny u chorych leczonych optymalnym skojarzeniem 3 leków hipotensyjnych należy zastosować w pierwszej kolejności:
90
Triada objawów w przebiegu zawału prawej komory serca obejmuje: 1) wartość SpO2 wynoszącą <90%; 2) niedociśnienie; 3) bradyarytmię; 4) brak zastoju nad płucami; 5) zwiększone szyjne ciśnienie żylne. Prawidłowa odpowiedź to:
91
Po 12 miesiącach od NSTE-ACS u pacjenta ze złożoną chorobą wieńcową i małym ryzykiem krwawienia należy rozważyć rozszerzenie leczenia o drugi lek przeciwzakrzepowy oprócz ASA, jeżeli u chorego występuje: 1) cukrzyca wymagająca farmakoterapii; 2) przewlekła choroba nerek z GFR <15 ml/min/1,73 m2; 3) choroba tętnic obwodowych; 4) choroba wieńcowa <45 r.ż.; 5) niewydolność serca z LVEF <40%. Prawidłowa odpowiedź to:
92
Wzmożenie przedskurczowe szmeru w stenozie mitralnej nie występuje: 1) przy towarzyszącej stenozie aortalnej; 2) w migotaniu przedsionków; 3) przy wysokim wtórnym nadciśnieniu płucnym; 4) przy jednojamowej (komorowej) stymulacji serca; 5) przy znacznym poszerzeniu lewego przedsionka. Prawidłowa odpowiedź to:
93
Do późnych następstw korekcji chirurgicznej tetralogii Fallota nie należy:
94
W skład skali HAS-BLED, służącej do oceny ryzyka krwawienia u pacjentów pobierających leki przeciwkrzepliwe z powodu migotania przedsionków, zalicza się czynniki: 1) płeć żeńską; 2) nadciśnienie tętnicze; 3) nieprawidłową funkcję wątroby; 4) nieprawidłową funkcję nerek; 5) cukrzycę; 6) predyspozycję do krwawień; 7) nikotynizm. Prawidłowa odpowiedź to:
95
Wskaż wskazania do terapii tlenem u pacjenta z ostrą niewydolnością serca:
96
Wskaż cechy typowe dla arytmogennej kardiomiopatii prawokomorowej: 1) pierwszym objawem choroby może być nagły zgon; 2) nie dochodzi do zajęcia procesem chorobowym lewej komory; 3) pierwsze objawy występują zwykle po 20 r.ż.; 4) częstoskurcz komorowy ma najczęściej morfologię LBBB; 5) choroba częściej występuje u kobiet. Prawidłowa odpowiedź to:unieważnione
97
Biopsja endomiokardialna w diagnostyce zapalenia mięśnia sercowego jest wskazana w przypadku:
98
Wskaż czynniki podwyższonego ryzyka nagłego zgonu w kardiomiopatii przerostowej. 1) bardzo duży przerost lewej komory (grubość ściany >30mm); 2) młody wiek w momencie rozpoznania choroby; 3) ciąża; 4) przebyte leczenie interwencyjne; 5) nieprawidłowa reakcja presyjna na wysiłek. Prawidłowa odpowiedź to:
99
Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące peptydów natriuretycznych: 1) ich stężenie zwiększa się z wiekiem; 2) ich stężenia są zaniżone u osób bardzo otyłych; 3) ich stężenia są podwyższone w zatorowości płucnej; 4) do monitorowania skuteczności terapii ARNI (sakubitryl/walsartan) w niewydolności serca można stosować zarówno oznaczenia NT-proBNP, jak i BNP; 5) w sytuacji znacznie obniżonej funkcji nerek dochodzi do wzrostu stężenia jedynie BNP, natomiast nie ma to wpływu na stężenie NT-proBNP. Prawidłowa odpowiedź to:
100
Wskaż stwierdzenia prawdziwe odnoszące się do opisanej sytuacji klinicznej. U kobiety w wieku rozrodczym, z utrwalonym migotaniem przedsionków na przewlekłym leczeniu przeciwkrzepliwym, z niewydolnością serca z EF 40%, która nie stosuje skutecznych metod antykoncepcji i planuje ciążę: 1) należy odstawić inhibitory konwertazy angiotensyny, sartany, antagonistów aldosteronu, ARNI (połączenie sakubitrylu/walartanu) i flozyny, ponieważ są przeciwwskazane w ciąży; 2) podawanie leków beta-adrenolitycznych może być kontynuowane, jednak leki te powinny zostać zamienione na leki kardioselektywne; 3) w pierwszym i ostatnim trymestrze ciąży należy stosować heparynę drobnocząsteczkową, natomiast w drugim trymestrze powinny być stosowane leki z grupy antagonistów witaminy K lub nowe doustne leki przeciwkrzepliwe; 4) należy poinformować tę pacjentkę, która należy do grupy wysokiego ryzyka według zmodyfikowanej klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (klasa IV wg mWHO), że w tej grupie ciąża jest przeciwwskazana; 5) w ramach oceny przed planowaną ciążą należy uwzględnić m.in. ocenę objawów, badanie przedmiotowe, ciśnienie tętnicze, elektrokardiogram i ocenę echokardiograficzną. Prawidłowa odpowiedź to:
101
Wzrost powyżej jakiej wielokrotności górnej granicy referencyjnej wysokoczułej troponiny (hs-cTn) świadczy o wysokim prawdopodobieństwie zawału serca?
102
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi zaleca się suplementację tlenu u pacjentów z zatorowością płucną przy saturacji niższej niż:
103
U chorego z migotaniem przedsionków, który przebył ostry zespół wieńcowy z implantacją stentu, jest na typowej potrójnej terapii przeciwzakrzepowej i ma wysokie ryzyko powikłań krwotocznych, jeden lek przeciwpłytkowy można najwcześniej odstawić po:
104
Wskaż sytuację kliniczną, która wiąże się z dużym prawdopodobieństwem trafnego rozpoznania zespołu długiego QT według punktowego algorytmu opracowanego przez Schwartza i wsp.
105
Częściowy nieprawidłowy spływ żył płucnych towarzyszy:
106
Wskaż kryteria niezbędne do rozpoznania zawału serca MINOCA: 1) obecność kryteriów ostrego zawału według uniwersalnej definicji zawału serca; 2) w koronarografii brak zwężenia ≥50% w żadnej z potencjalnych tętnic odpowiedzialnych za zawał; 3) obecność regionalnych zaburzeń kurczliwości lewej komory serca w badaniu echokardiograficznym; 4) brak jawnej klinicznie określonej przyczyny ostrego obrazu klinicznego; 5) obecność w badaniach laboratoryjnych podwyższonego stężenia NT-proBNP >300 pg/ml lub BNP >100 pg/ml. Prawidłowa odpowiedź to:
107
Wskaż cechy przemawiające za ciężką niedomykalnością aortalną w wyniku badania echokardiograficznego: 1) płatek cepowaty; 2) płatek półksiężycowaty; 3) duży ubytek koaptacji; 4) holodiastoliczny przepływ wsteczny w aorcie zstępującej (EDV >20 cm/s); 5) EROA ≥20 mm2; 6) objętość fali zwrotnej ≥60 ml/skurcz; 7) rozstrzeń LV. Prawidłowa odpowiedź to:
108
Kardiomiopatie (rozstrzeniowa, przerostowa, arytmogenna) mogą być dziedziczne (uwarunkowane genetycznie/rodzinne), stąd u chorujących na nie pacjentów wskazane jest poradnictwo genetyczne. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące takich konsultacji: 1) poradnictwo genetyczne i diagnostyka muszą być przeprowadzone u pacjentów z rozpoznaniem kardiomiopatii w celu identyfikacji możliwej przyczyny genetycznej; 2) poradnictwem powinni być objęci wszyscy dorośli krewni pierwszego stopnia pacjentów z rozpoznaniem jw., niezależnie od obecności choroby; 3) w przypadku braku wykrycia mutacji konieczne jest wykonanie biopsji serca w celu uzupełnienia badan nieinwazyjnych; 4) stwierdzenie wybranych mutacji genów uzupełnia informacje o możliwym przebiegu choroby i rokowaniach; 5) stwierdzenie wybranych mutacji genów może modyfikować postępowanie terapeutyczne i kwalifikację chorego do wcześniejszej implantacji ICD w prewencji pierwotnej. Prawidłowa odpowiedź to:
109
Ciężka pierwotna przewlekła niedomykalność mitralna wymaga leczenia operacyjnego, gdy: 1) prowadzi do objawów - duszności wysiłkowej, napadów migotania przedsionków; 2) ciśnienie skurczowe w krążeniu płucnym (RVSP) wynosi <50 mm Hg w ocenie echokardiograficznej; 3) frakcja wyrzutowa lewej komory wynosi ≤70%; 4) wymiar skurczowy lewej komory wynosi ≥40 mm; 5) objętość lewego przedsionka wynosi ≥34 ml/m2. Prawidłowa odpowiedź to:
110
Przyczyną zaniżonego gradientu w ciasnej stenozie aortalnej może być: 1) znacznego stopnia tachykardia; 2) towarzysząca istotna niedomykalność aortalna; 3) towarzysząca istotna niedomykalność mitralna; 4) dysfunkcja włókien podłużnych lewej komory; 5) poszerzenie aorty wstępującej. Prawidłowa odpowiedź to:
111
U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST wczesną strategię inwazyjną w ciągu 24 godz. od przyjęcia do szpitala zaleca się w przypadku: 1) rozpoznania zawału mięśnia serca; 2) braku zmian niedokrwiennych w EKG; 3) 140 punktów w skali GRACE; 4) współwystępowania cukrzycy; 5) współwystępowania niewydolności nerek. Prawidłowa odpowiedź to:
112
Który profil pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca w skali INTERMACS wymaga zastosowania definitywnej interwencji w trybie planowym w ciągu tygodni do kilku miesięcy?
113
U pacjenta z ubytkiem w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu II przezskórne zamknięcie ubytku jest przeciwwskazane w przypadku:
114
Do leków beta-adrenolitycznych zalecanych w niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzucania w kolejności od największej do najmniejszej kardioselektywności należą:
115
Do czynników przyczyniających się do bradykardii należy zaliczyć: 1) hiperkaliemię; 2) hipomagnezemię; 3) hipokalcemię; 4) podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe; 5) amyloidozę. Prawidłowa odpowiedź to:
116
Wskaż lek, którego włączenie należy rozważyć u pacjenta z przewlekłym zespołem wieńcowym, przebytym przed 4 laty zawałem serca, przebytym udarem mózgu oraz objawami chromania przestankowego, leczonego kwasem acetylosalicylowym, inhibitorem enzymu konwertującego, beta-blokerem, statyną i ezetymibem:
117
Pacjenta z infekcyjnym zapaleniem wsierdzia na aortalnej lub mitralnej zastawce natywnej lub sztucznej, u którego wystąpiła ciężka, ostra niedomykalność z utrudnieniem przepływu przez zastawkę, z obrzękiem płuc lub wstrząsem opornym na leczenie, kwalifikuje się do operacji w ciągu:
118
U chorego z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową w trakcie włączania antagonisty aldosteronu doszło do spadku GFR do wartości <20 ml/min/1,73 m2. Należy:
119
Zmiany hemodynamiczne i hormonalne w trakcie ciąży zwiększają podatność aorty na rozwarstwienie. Wskaż chorobę aorty, w stwierdzeniu której należy odradzić pacjentce ciążę?
120
55-letni pacjent po implantacji mechanicznej zastawki w ujściu mitralnym 3 lata wcześniej został przyjęty do szpitala z powodu postępującego spadku tolerancji wysiłku oraz duszności w klasie NYHA III. Ciśnienie tętnicze przy przyjęciu 130/70 mm Hg, ASM 90/min. W wywiadzie brak kontroli wskaźnika INR od co najmniej 6 miesięcy oraz nieregularne przyjmowanie leków. Obecna wartość INR - 1,2. W echokardiografii przezklatkowej stwierdzono zakrzepicę zawężającą na protezie mitralnej, co potwierdzono w badaniu przezprzełykowym. W chwili przyjęcia bez wywiadu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Postępowaniem pierwszego wyboru przy braku przeciwwskazań jest: