40-letnia chora z HCM skarży się na duszność wysiłkową (II/III wg NYHA) i kołatania serca. W TTE stwierdzono maksymalny przerost przegrody m/komorowej 20 mm, LVOT ze spoczynkowym gradientem skurczowym 25 mmHg. W badaniu MRI - obszary LGE > 15% oraz LVEF 55%. Ryzyko SCD (wg kalkulatora Risk-SCD) u pacjentki wynosi < 4%. Zaproponuj właściwe postępowanie:
- optymalizacja leczenia farmakologicznego: beta-bloker, a w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań werapamil lub diltiazem. Przy utrzymywaniu się objawów rozważyć dołączenie mawakamtenu;
- ocena stopnia zwężenia LVOT podczas próby Valsalvy - jeżeli maksymalny gradient wynosi 40 mmHg rozważenie leczenia redukującego przegrodę międzykomorową;
- można u tej pacjentki rozważyć implantację ICD uwzględniając obecność rozległego późnego wzmocnienia LGE > 15% w MRI serca;
- u tej pacjentki nie ma wskazań do implantacji ICD ze względu na małe ryzyko SCD, a ocena LGE w MRI nie ma znaczenia w podejmowaniu decyzji o wszczepieniu ICD;
- wobec niskiego spoczynkowego gradientu w LVOT, LVEF ≥ 50% do terapii należy włączyć ACE-I.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Uwagi zgłoszone na stronie CEM: Uwaga 1: brak poprawej odpowiedzi nie ma wskazań do mawakamentu bo nie ma dowodów na gradient w LVOT
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychRozległe późne wzmocnienie pokontrastowe powyżej 15% w CMR jest modyfikatorem ryzyka SCD w HCM, nawet przy niskim wyniku kalkulatora Risk-SCD.
Pełne wyjaśnienie ›
U tej chorej właściwe jest zoptymalizowanie farmakoterapii beta-adrenolitykiem, a przy nietolerancji werapamilem lub diltiazemem, z rozważeniem dołączenia mawakamtenu przy utrzymujących się objawach, a obecność rozległego późnego wzmocnienia pokontrastowego powyżej 15% w CMR jest uznanym modyfikatorem ryzyka, który może uzasadniać rozważenie ICD mimo niskiego wyniku kalkulatora Risk-SCD. Rozpoznanie zwężenia LVOT dopiero przy gradiencie prowokowanym 40 mmHg nie osiąga progu kwalifikującego do leczenia redukującego przegrodę, a inhibitor konwertazy nie jest zalecanym uzupełnieniem terapii w tym obrazie klinicznym.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące kardiomiopatii, 2023, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18